Regisseur Jean-Marc Vallée viel zo’n anderhalf jaar geleden al op met het ontzettend subtiele maar ook verrassend ingenieuze Café de Flore. Nu vertelt ie dit waargebeurde verhaal over een aidspatiënt – die het door z’n doktoren geschetste lot niet wil accepteren – ook met de juiste ingetogenheid, waar ik zelf mogelijk de ‘fout’ in zou zijn gegaan door veel harder op instanties als de Food and Drug Administration in te hakken. Op dat vlak laat…
Net na het zien van 47 Ronin had ik zoiets van: “Ach, een simpele medium-budget film die de Japanse legende van de ronin uit de titel bij westerlingen introduceert. Vermakelijk, maar niet veel meer dan dat“. Nu ik echter weet dat 47 Ronin mogelijk de meest getroebleerde release van het jaar is, met een budget van minstens 175 miljoen (!) dollar, moet ik m’n kritiek toch wel wat anders verpakken. Of in elk geval steviger maken. Want…
Dat Kenneth Branagh naast acteur ook regisseur was weten de cinefielen natuurlijk al lang, en dat hij dat niet onverdienstelijk doet is ook bekend. Denk aan Thor en de remake van Sleuth, maar ook de De Niro-Frankenstein-film uit 1994 kwam uit zijn regiehanden. Deze keer heeft ie Tom Clancy’s karakter Jack Ryan (bekend van The Hunt for Red October, The Sum of All Fears, et cetera) aangepakt en komt ie met een aardige actiethriller waarin…
Direct na afloop van La grande bellezza zei ik letterlijk: “Ik nam die Golden Globes sowieso al niet zo serieus, zie ook de rare spreiding van de grote prijzen dit jaar, maar dat deze film van La vie d’Adèle heeft gewonnen, dat vind ik wel erg raar“. Nu ik de film een paar dagen heb laten ‘bezinken’ komen er echter steeds meer geweldige dialogen, scherpe analyses van ‘de mens’ en nog wel meer initieel verborgen…
Het beste dat een documentairemaker kan overkomen is dat hij met z’n camera op exact het juiste moment aanwezig is. Daarnaast kan het natuurlijk ook juist de kracht van een goede documentairemaker zijn dat hij (of zij) uit vrijwel alles een prachtig dramatisch verhaal kan destilleren. In het geval van Cutie and the Boxer is het zeker een combinatie van beide, maar ik denk toch dat het ‘geluk’ van op het juiste moment aanwezig zijn…
Voor mij persoonlijk is dit nieuwe meesterwerk van Martin Scorsese nu al de belangrijkste film van het jaar, maar ik durf er daarnaast ook wel wat op te zetten dat deze film in mijn top 5 van 2014 gaat komen. Mogelijk een beetje vroeg voor zo’n grote conclusie, maar zoveel indruk maakte The Wolf of Wall Street op mij. Vier dagen na het zien ‘zit’ ik er nog altijd behoorlijk in en voel ik nog…
Delivery Man is een remake van de Canadese film Starbuck uit 2011, maar dan wel uitgevoerd door dezelfde regisseur. Mogelijk deels vanwege het feit dat ik dat origineel niet gezien heb en ik Vince Vaughns stap van schreeuwerige komedie-acteur naar iets serieuzer (met nadruk op “iets”) wel waardeer, genoot ik behoorlijk van deze film over een ogenschijnlijke loser die de biologische vader blijkt te zijn van 533 kinderen. En hoe ‘makkelijk’ dat gegeven ook is, op…
The Secret Life of Walter Mitty is vrij ideaal om het nieuwe jaar mee te beginnen, want de thematiek “stop dreaming, start living” gaat zeker bij mijn 2014 passen. Daarnaast is de film zelf fijn vermakelijk, maar wel een beetje een aparte en subtiele mix van genres, wat het wat lastig maakt de film direct te plaatsen. Is het nu een komedie met een serieuze ondertoon, of toch veel meer een drama met zeker één…
Ik ga niet zeuren dat het eigenlijk weer te moeilijk was dit jaar, want ben vooral blij dat ik 2013 wederom een geweldig filmjaar vond. Zeker ook qua Nederlandse films, waar ik niet uit drie films kon kiezen en daarom maar een cop out heb gepleegd en er drie bij elkaar heb genomen. Mogelijk opvallend dat de maker van de nummer 3 van vorig jaar dit jaar op nummer 1 staat? Daarnaast heb ik wel een…
La vie d’Adèle is inderdaad de prachtige film die misschien wel volledig terecht de Palme d’Or won op het afgelopen Cannes filmfestival (ik zag nog lang niet alle andere genomineerde films, vandaar m’n ’twijfel’), overigens voor het eerst in de geschiedenis uitgereikt aan zowel de regisseur (Abdellatif – La graine et le mulet – Kechiche) als de twee hoofdrolspeelsters Adèle Exarchopoulos en Léa Seydoux. Een geweldig subtiel, rustig en naturel verhaal over een meisje dat…
Helaas wordt de nogal pretentieuze titel niet waargemaakt, al trachten de makers van deze prachtig gefilmde offpiste-ski(-en-snowboard)-film je wel te overrompelen met een documentaire die het midden houdt tussen een videoclip met gruwelijk bombastische muziek en té creatieve cinematografie en iets van een spiritueel drama over de onweerstaanbare aantrekkingskracht van het gevaar in de bergen. Voor de beelden of om zin te krijgen in een vette sneeuwvakantie: ja, kijken! Voor het ‘verhaal’/drama: nee, daarvoor wijs…
Het lastige aan Last Vegas is dat mij niet echt duidelijk is wie de doelgroep voor deze film is. Je zou eigenlijk zeggen, die doelgroep waar maar weinig films voor worden gemaakt: de 55+-ers. Maar die generatie is veel betere komedies gewend, vrees ik. En dat de film – met grapjes over ‘bejaarden’ die niet weten wie 50 Cent is of hoe technologie werkt – een jonger publiek aan zal spreken, dat verwacht ik ook…