Being the Ricardos (2021)

Als enorm fan van Aaron Sorkins Studio 60 on the Sunset Strip en nóg groter fan van tv-serie The Newsroom vond ik zijn vorige film – The Trial of the Chicago 7 – helaas ietwat tegenvallen. En die ‘teleurstelling’ zet zich lichtelijk door in het wat meer under the radar-uitgebrachte Being the Ricardos, over het tv-leven en bijbehorende struggles van komedie-gigant Lucille Ball (Nicole Kidman). Niet dat ik dit mij nog onbekende verhaal niet interessant vond,…

Old Henry (2021)

Yes, wederom een heerlijke – zij het enorm rustige – (neo-)western, met de onvolprezen Tim Blake Nelson in de mysterieus-broeierige hoofdrol, waarin perfect gebruik wordt gemaakt van zijn wat ‘versleten’ underdog-uitdrukking. Totaal anders en veel ‘klassieker’ dan The Harder They Fall en The Power of The Dog, maar ik hoorde mezelf bijna een gilletje van euforie slaken, toen al dat gebroed uiteindelijk tot uitspatting kwam. ‘Fijn’ als een tussendoortje, maar ook best groots qua herinneringswaardigheid……

Zola (a.k.a. @zola – 2020)

Zola is eigenlijk alles wat het (in mijn ogen) mislukte Hustlers niet was: een rauwe vertelling over vrouwen die het heft in eigen handen nemen, ondanks de overal aanwezige patriarchale onderdrukking (a.k.a.: lompe, misogyne kerels). En volgens mij ook de eerste film, waarvan het scenario gebaseerd is op een Twitter-draadje. Of zeg maar “draad”, want toenmalig stripper A’Ziah King vertelde in 148 tweets over haar “ho-trip to Florida” in 2015, waarin mensenhandel, ontvoering, moord en…

Orfeu Negro (a.k.a. Black Orpheus – 1959)

Had gisteren zin in een ‘levendige’ film, en met deze inmiddels klassieke vertaling van de klassiek Griekse tragedie over Orpheus en Euridyce, gezet aan de vooravond van het Carnaval in Rio de Janeiro, kreeg ik zeker waar ik op hoopte. Daarnaast raakte de magie van zowel de jochies in de film als die van de romantische tragedie mij zoveel, zodat ik met een aardig grote glimlach de aftiteling aanschouwde. Juist ook omdat deze Gouden Palm-,…

The Lost Daughter (2021)

De meesten zullen Maggie Gyllenhaal kennen als actrice in topfilms als Secretary, Stranger Than Fiction, The Dark Knight en/of Crazy Heart, van haar hoofdrol in tv-serie The Deuce, of als zus van Jake. Maar na The Lost Daughter staat ze wat mij betreft ook bekend als een zelfverzekerde regisseur met flink wat lef, want wát een krachtig regiedebuut is dit psychologisch drama (met thriller-spanning). Ze durft hier namelijk best stevig te schuren inzake het normaliter…

Petite maman (2021)

Sow, wat een mooie, ‘kleine’, maar intrigerende film is deze nieuwste van Céline – Tomboy, Portrait de la jeune fille en feu – Sciamma. Met een lengte van 72 minuten lijkt het slechts een ‘tussendoortje’, maar die korte speelduur doet niks af aan de rijkgevulde thematiek. Over liefde en (on)begrip tussen moeders en dochters, maar dan wel op een realistisch-fantasierijke manier vertelt. Terwijl die fantasie voor de hoofdkarakters heerlijk fearless wordt geaccepteerd… Het verhaal De…

mijn top 15 films van 2021

Hoppakkeeeeeeeeeee, op de valreep van het jaar mijn top 15 films van 2021. Gelukkig konden we (tijdelijk) wel weer wat zien in de bioscoop, maar Netflix, HBO Max e.(veel te)v.a. werden dit jaar ook stevig gevuld met topfilms, waardoor het zeker een memorabel jaar is geworden. Volgens mij heb ik voor het eerst in m’n leven spreekwoordelijk gebeden voor een sequel, wat waarschijnlijk ook de reden is dat ik dat epos bovenaan onderstaand lijstje heb…

Gogo (2020)

Alleen al vanwege de missie van de 94-jarige Priscilha Sitienei, liefkozend “Gogo” genoemd, is dit docudrama al de moeite waard. Die missie is namelijk ook de reden dat Gogo rond haar 90e weer naar school is gegaan, niet zozeer voor haar eigen diploma, maar om aandacht te vestigen op al die meisjes in Kenia (en over de hele wereld) die nog altijd verstoken zijn van onderwijs. Iets dat op aandoenlijke en af en toe ‘cultureel…

Summer of Soul (…Or, When the Revolution Could Not Be Televised – 2021)

Weet eigenlijk niet waar ik moet beginnen met het roemen van deze fantastische documentaire van Questlove, over een muziekfestival dat plaatsvond in 1969 in een park in Harlem, New York. Terwijl ik aan de buis gekluisterd zat, weet ik ook niet zeker wat ik vaker voelde: m’n kaak die bijna op m’n schoot viel van verwonderde verbazing, of de kippenvel over m’n hele lijf bij zowel de performances als de betekenis van dit festival voor…

Spider-Man: No Way Home (2021)

Moet eerlijk toegeven dat ik wat lichte tegenzin voelde bij wéér een Spider-Man-film. Maar waarschijnlijk was ik daardoor behoorlijk en blij verrast met Spider-Man: No Way Home. Heel anders dan de trailer deed vermoeden, en gezien de meerdere hoorbare ‘nerdgasms‘ (euforie-orgasmes) van échte Marvel-nerds was de film voor hen volgens mij “De beste ooit!“. Ik was dus onder de indruk, omdat de reden voor mijn lichte tegenzin juist heerlijk functioneel wordt ingezet, waardoor ‘alles’ ineens…

Don’t Look Up (2021)

Adam – Vice, The Big Short, Anchorman – McKay’s nieuwste is bij vlagen hilarisch, maar bij meer vlagen ook wat ‘verwarrend’, als in: teveel parodie om een serieuze metafoor voor de klimaatcrisis te zijn, maar ook weer te serieus (en herkenbaar) om puur komedie te zijn. McKay lijkt een beetje te proberen om de sfeer van Kubricks Dr. Strangelove te benaderen (met af en toe een vleugje Network), maar dat lukt hem helaas niet. En…

tick, tick… BOOM! (2021)

Damn, wat weet die Lin-Manuel Miranda mij toch te vermaken met een genre waar ik tot voor kort vooral jeuk van kreeg! Zijn manier van vertellen is echter zo verrassend – herinner hoe hij een ‘bekend’ stuk Amerikaanse ontstaansgeschiedenis bijna ‘heruitvond’ in Hamilton – dat ik met gemak door alle zangscènes heen kwam. Want ja: tick, tick… BOOM! is al de derde musical (naast In the Heights, waarvan hij de film overigens niet regisseerde) die…