Kijk, het is begin juli en ik heb volgens mij m’n persoonlijke nummer 1-film van het jaar al gezien! Holy wauw, ik weet niet of ik ooit eerder een film zag waarin ik zo direct een deel van mezelf terug voelde/zag, in meerdere scènes én thema’s. Iets wat overigens best confronterend was, maar ik heb inmiddels wel door dat ik af en toe zo’n confronterende schop onder m’n aars nodig heb. Maar daardoor is deze…
Het opvallendste aan Toy Story 5: je krijgt exact de boodschap die jij vooraf mogelijk ook al ‘weet’ (zeker als je over Greta Lee’s rol gehoord hebt), maar uiteindelijk heeft master animator Andrew Stanton het stokje zó goed overgenomen van onder andere John Lasseter, dat ik zelfs aardig geëmotioneerd raakte. Juist omdat de boodschap niet alleen ‘zoetig lief’ is, maar ook erg interessant op wat ‘spiritueler’ vlak (bij gebrek aan een beter woord?). Dus ja:…
Vlijmscherpe/eerlijke dialogen en makers die zichzelf prachtige vrouwen (Dakota – 50 Shades of Grey, Am I OK? – Johnson & Adria – Andor (tv), Blink Twice, Hit Man – Arjona) ’toeschreven’, dat is Splitsville in het kort. Maar Splitsville is ook een film die mijn oordeel redelijk veel kanten op liet vliegen (wat ik grotendeels als positief ervoer), totdat het laatste shot van de film bedoeld lijkt om enig cynisme (over hoe ‘Hollywood’ de romantische…
Disclosure Day schreeuwt de overigens voorbij vliegende 2 uur en 25 minuten lang: “Classic Spielberg!!“. Want als we die War of the World-remake even achterwege laten, dan is dit eigenlijk een best logische ‘drieluik-afrondende’ film van het meer ontdekkende contact in Close Encounters of the Third Kind en het super-persoonlijke van E.T. The Extra-Terrestrial. Want waar hij eerst de mysterieuze verwondering over aliens centraal zette, of juist buitenaards leven een invoelbare persoonlijkheid gaf, voelt het…
Ik was aardig verbaasd om het Nederlands-Filmfonds-logo voor de opening credits van deze dus blijkbaar Nederlands-Belgisch-Franse (maar Engelstalige) productie te zien, al bleek Truly Naked dus uiteindelijk ook wel een duidelijke ‘subsidie-film’. Als in: met duidelijke subsidie-thema’s als ‘opgroeien in tijd/wereld van porno’, ‘connectie vinden op onverwachte plekken’, ‘opvoeders die zelf emotioneel niet volwassen zijn’ en ‘het gevaar van pornoverslaving’. Daarbij bevat Truly Naked een aantal zéér debuterende acteurs (naast één acteur die eerder met…
Instinctief en zelfs ‘organisch’, dat lijkt wel een aardige uitleg voor Jim – Only Lovers Left Alive, Mystery Train – Jarmush’ manier van kunst/film maken. Waarbij hij nu komt met een drieluik over ‘het gezin’, maar door de direct fijn gekozen soundtrack weet je ook: “Dit gaat geen film zijn die je vooraf kunt invullen!” En dat is dus iets waar je je aan moet willen overgeven, a.k.a. arthouse cinema. En dat is een ‘obstakel’…
Het is wat te makkelijk om te zeggen dat Hill mogelijk toch een ‘supervising producer‘ of zo nodig had toen hij deze film maakte, maar ik vrees dat dat wel beetje het ‘probleem’ van deze navelstaarderige Hollywoodsatire is. Er zitten namelijk best opmerkelijk grappige, soms superscherpe en altijd ‘fijn om naar te kijken’ scènes in deze film, waarin de aardigste acteur ter wereld – Keanu Reeves – eigenlijk een versie van zichzelf speelt die mogelijk…
The History of Sound is een mooie rustige film over verlangen, muziek en liefde, lichtelijk gepresenteerd als waargebeurd verhaal (wat het niet is!), maar ook een film die je wel wat ‘ruimte’ moet geven. Maar geraak je er dan eenmaal in, dan is het best hard genieten van zowel de acteerprestaties, de mooie settings als de tragiek in het verhaal. En nu kende ik de schoonheid van die (intensere?) Amerikaanse muziekbeleving al – van een…
Damn, die Kristoffer Borgli begint zich toch wel te ontspinnen tot één van de interessantste ‘nieuwe’ filmmakers van deze tijd. Beetje de ‘koning van het ongemak’, in hoe alle (drie) films die ik nu ken van hem, ook allemaal wat ‘naar’ aanvoelen, naast dat ze aardig vlijmscherp en contemporary naar de diersoort kijken die wij ‘mens’ noemen. In The Drama wordt ie overigens wel geholpen door maar twee gruwelijk charismatische hoofdrolspelers. Al raad ik je…
Project Hail Mary is een spannende, opvallend grappige, visueel aardig overweldigende én bij vlagen ook nog interessante film. Wat mogelijk niet zo verwonderlijk is, als je weet dat ie is gebaseerd op een roman van misschien wel de beste harde-science-fiction-schrijver (ja, dat is echt een subgenre) van het moment, naar het witte doek (zie ‘m aub daar!) is vertaald door één van de coolste scenaristen van datzelfde moment, en is geregisseerd door misschien wel het…
Een prachtig gevoelige film als I Swear, gebaseerd op een waargebeurd verhaal, komt maar eens in de zoveel jaar voorbij. Aan de ene kant: gelukkig maar, en aan de andere kant: wauw. Waarom beide kanten een groot compliment voor Kirk Jones’ ‘Tourette-film’ betekenen, dat lees je hieronder. Eerst wil ik namelijk acteurs Robert Aramayo, Peter Mullan, Maxine Peake en Scott Ellis Watson alvast alle lof toewerpen, terwijl ook Shirley Hendersons rol voor veel ouders ‘mooie’…
“Ik vond ‘m eigenlijk super-vet!“, was mijn ietwat voorzichtig geuite reactie direct na het zien van Maggie – The Lost Daughter – Gyllenhaals heerlijk opvallende en Jessie-Buckley-als-dé-nieuwe-topactrice-bevestigend romantisch horrordrama The Bride!. Met een zeer ongewone vierde-muur-doorbrekende opzet (vooral in de intro) die de hele film direct een sfeer geeft waarin heerlijk veel mogelijk is. Of zoals m’n eerste notitie luidt: “Fantastisch! Vooral door hoe Gyllenhaal ons in een gekte meekrijgt“, waardoor ik niet veel later…