Op één of andere manier was ik extra kritisch tijdens het zien van deze wat ‘sophomoric‘ debuutfilm, al was ik ook heerlijk en aangenaam verrast door de applausjes én lang-blijven-zittende-napraters in de zaal (ik word meestal weggestuurd omdat ik direct aantekeningen wil maken en de lichten wel eens aan gaan dan). Maar Backrooms is ook een film die – juist vanwege het interessante concept – lekker blijft hangen en nasudderen in mijn hoofd. Ook al…
Ondanks dat ik m’n hoofd halverwege de film (straffeloos overigens) voelde afdwalen, is deze overduidelijke Netflix-content-film wel aardig vermakelijk. Als je film ziet als puur entertainment en/of escapisme, dan is dit een makkelijke aanrader. Als je film ziet als iets dat je moet uitdagen of prikkelen, dan kijk je natuurlijk iets totaal anders. Hoe cool Charlize Theron haar survival- en klimkwaliteiten ook in mag zetten. Al werd dit nergens ‘filmisch’ gedramatiseerd en eerder juist wat…
Kijk naar de filmografieën van zowel schrijvers als regisseurs, en je ziet direct: “Ooooh, dit zijn allemaal ideale Hollywood-franchise-werknemers!” Iets dat doorgewinterde filmliefhebbers waarschijnlijk steviger voelen dan de primaire doelgroep, waartoe ik dus zéker niet lijk te behoren. Terwijl ik ook wel weet waarom ik van het eerste deel veel meer kon genieten dan van dit ‘product’ (dat momenteel op IMDb hoger gewaardeerd wordt?). Ondanks de wederom best ‘stevige’ cast, met zelfs één mega-verrassing die…
Project Hail Mary is een spannende, opvallend grappige, visueel aardig overweldigende én bij vlagen ook nog interessante film. Wat mogelijk niet zo verwonderlijk is, als je weet dat ie is gebaseerd op een roman van misschien wel de beste harde-science-fiction-schrijver (ja, dat is echt een subgenre) van het moment, naar het witte doek (zie ‘m aub daar!) is vertaald door één van de coolste scenaristen van datzelfde moment, en is geregisseerd door misschien wel het…
Ik heb Glen – Everybody Wants Some!!, Top Gun: Maverick, Hit Man – Powell eerder al geprezen om z’n ‘filmster-potentie’, maar die is nou ook weer niet zo groot als dat de makers van How to Make a Killing volgens mij dachten/hoopten dat die was. Als in: zijn charisma is níet genoeg om kijkers coûte que coûte met hem mee te laten voelen; daarvoor had de film hem wel wat menselijker moeten neerzetten. Waardoor de…
Het leukste dat tijdens het meer dan vermakelijke Send Help gebeurde was het opschrikken van een meisje een paar stoelen verderop, toen de film toonde door wie hij gemaakt is. Deze Sam – Evil Dead, Drag Me to Hell – Raimi-film (of hommage en/of ‘remake’?) begint namelijk verrassend rustig – met een best genuanceerd portret van ‘iemand op het spectrum’ – om na ongeveer een half uur pas wat horror-gore in je gezicht te gooien.…
Wat een heerlijke luxe om een keer ‘blij’ te mogen zijn een lekkere simpele actiefilm te zien, na een streak aan ‘goede-films-kijken’ die precies een maand aanhield (ergens fijn om Eternity nóg een keer een sneer te geven ;)). Na een kwartier lang “Wees niet te kritisch Filmofiel, je kijkt deze voor z’n simpelheid!” tegen mezelf gezegd hebbende, kon ik namelijk best hard genieten van deze lekkere ‘puzzel-actiethriller’ met in de hoofdrollen Affleck en Damon,…
Nu kijk ik niet echt veel Iraanse films, dus dat ik Jafar Panahi in m’n hoofd even verwarde met Asghar Farhadi en wilde melden dat je wel kunt zien dat It Was Just an Accident van dezelfde maker is als A Separation, dat toont dus vooral mijn gebrekkige kennis. Terwijl de films wel wat overeenkomsten vertonen. De belangrijkste: beide films bieden een opvallend ‘levendig’ kijkje in de Iraanse samenleving, weten drama zó inleefbaar te maken…
Sommige mensen zijn zo gek om een film al te ‘moeten’ zien vanwege de titel, en dat was voor mij bij deze film het geval. Natuurlijk had ik stiekem ook wel al gehoord dat Rose Byrne geweldig moest spelen (ze won de Zilveren Beer in Berlijn al voor deze hoofdrol, en ontving afgelopen week ook een Golden Globe-nominatie) en dat Conan O’Brien er in zou zitten, maar verder wilde ik vooraf niets weten. Gelukkig maar,…
Bijna 40 jaar na het verschijnen van één van Nederlands ‘culterigste’ actiefilms komt Dick Maas nu met deel II, dat zich ‘slechts’ 30 jaar later afspeelt. Vermakelijk, echt Maasiaans Nederlands in hoe ‘wij’ overál over moeten kunnen praten, ongeacht welke gevoeligheid dan ook, maar ik kreeg ergens ook het gevoel dat Maas geen take extra lijkt te doen als iedereen zijn, haar, of hun zinnen (inhoudelijk) afdoende heeft opgezegd. Daarnaast wordt des te duidelijker dat…
Dat deze nieuwe van Kathryn – Strange Days, The Hurt Locker, Detroit – Bigelow is geschreven door de president of NBC News, dat voel je misschien wel de hele film door. A House Of Dynamite is namelijk zo minutieus gevuld met details waarvoor je óf gruwelijk veel kennis of ervaring óf samenwerking met/toegang tot het Pentagon moet hebben, dat er wel zo’n type ‘allesweter’ bij betrokken moest zijn. Noah Oppenheim schreef eerder overigens ook Maze Runner-en-aanverwante-films,…
Dat The Long Walk een boekverfilming is, dat voel je wel degelijk. Gelukkig is de schrijver van dat boek ene Stephen King (al schreef hij het onder pseudoniem Richard Bachman), en ik hoorde tijdens de film al iemand denken: “Damn, King is echt zo’n dichter die boeken schrijft, althans: zo voelt het wel aan…” The Long Walk bevat namelijk aardig wat one-liner-ige ‘wijsheden’, deels gefocust op hoe ‘de kleine man’ slechts een speelbal is. En…