Natuurlijk is de release van deze film in Nederland nogal apart qua timing, twee weken na het overlijden van Mandela en vier dagen na z’n begrafenis. In Amerika – waar de film al in september uit kwam – waren de reacties niet volledig positief, maar elk oordeel over deze film nu zal gekoppeld worden aan het recente heengaan van de beste man. En dat zal positief uitpakken voor de film, want die biedt zeker een…
The Hobbit: The Desolation of Smaug is gelukkig een stuk beter dan The Hobbit: An Unexpected Journey, wat ik enkel al kan illustreren door het feit dat in dit tweede deel het reisgezelschap opgesplitst wordt en ik me daadwerkelijk een paar keer afvroeg hoe het nou met Gandalf of Kili en Tauriel was, en Peter Jackson me gelukkig nergens al te lang liet wachten om te switchen tussen deze verhaallijnen. Maar The Hobbit: The Desolation…
Il futuro is echt zo’n critics’ favorite waar het grote publiek, door het zeer kleine verhaaltje, weinig mee zal kunnen, verwacht ik. Ik vond het echter wel een interessante en mooie film over een tweetal psychologisch beschadigde kids die een manier moeten zien te vinden om met hun verlies om te gaan. Maar dan wel gezet in een heerlijk lome en sensuele sfeer, die van verwarrend en dreigend naar iets van hoop lijkt te hinten.…
Als je veel films kijkt is het ook wel eens goed om af en toe een gruwelijk slechte film te zien. Laat dat dan het vrijwel enige positieve zijn dat ik over een gedrocht als Syrup kan zeggen. Okay, Amber Heard speelt ook mee, maar dat ze niet publiekelijk afstand van deze film heeft genomen nadat ze ‘m zelf gezien heeft doet m’n ‘waardering’ voor haar ook flink afnemen. Gebaseerd op een zelfverklaard cultboek met dezelfde titel,…
The Butler vertelt het waargebeurde en (net niet genoeg) gedramatiseerde verhaal van een butler die onder maar liefst acht Amerikaanse presidenten diende in het Witte Huis, voornamelijk gezet tegen de achtergrond van de civil rights movements in de jaren 60 en 70 van de vorige eeuw. Vooral door Forest Whitakers sterke spel raakte deze nieuwe van Lee – Precious – Daniels me zeker wel, maar hoe ‘goedkoop’ die sentimentaliteit is laat ik nog even in het midden.…
Mocht de Indiase VVV ooit verlegen zitten om een promotiefilm van het land, dan kunnen ze zo deze documentaire Hit the Road: India inzetten. Het land trok me nooit echt, ondanks dat ik meerdere verslagen van reizen van vrienden heb gehoord/-zien en/of beleefd, maar na het zien van deze two-man-crew-documentaire is dat aardig veranderd. Want wat de documentaire zeker duidelijk maakt, is dat de Rickshaw Challenge van Mumbai naar Chennai die plek in de top 10 van beste avonturen…
Allereerst: WOW..! Gezet in het New York van begin jaren 60 van de vorige eeuw kon er wat mij betreft sowieso al weinig fout gaan met Inside Llewyn Davis. Nu moet ik wel zeggen dat ik een behoorlijk groot fan ben van de gebroeders Joel en Ethan Coen, die je kent van zeer uiteenlopende films als A Simple Man, No Country for Old Men, O Brother, Where Art Thou?, Barton Fink, e.v.a. Met een enkele…
Eerlijk is eerlijk: het duurde even voordat ik er ‘in’ kwam, maar na Theo Maassens “Oh, die met Whoopie Goldberg?“-grap was ik volledig om en hoorde ik mezelf meerdere keren hardop lachen om deze nieuwe van Steffen Haars en Flip van der Kuil, de regisseurs van New Kids Turbo én New Kids Nitro. En als je weet dat ie van de makers van New Kids is, dan zie je toch zeker een erg stevig opgaande…
De naam Shaun White zal bij iedere sportliefhebber wel een bel doen rinkelen, dus ook buiten de ‘snowboardkliek’, maar ken jij de naam Kevin Pearce ook? Na het zien van deze documentaire in elk geval wel, want The Crash Reel vertelt het indrukwekkende, bij vlagen hartverscheurende maar vooral menselijke verhaal over hoe Pearce’ road to the Olympics bruut werd onderbroken door een zware val. Dit verre van standaard sportverhaal gaat over acceptatie, familie, de gevaren van extreme sporten…
Of het nu een remake is van Park – Stoker, Thirst – Chan-wooks origineel uit 2003 of een andere adaptatie van de Japanse mangastrip is weet ik niet, maar wat ik wel weet is dat ie echt gruwelijk minder interessant en heftig is dan het Koreaanse origineel, hoe hard Josh Brolin ook z’n best doet. Maar ook in zijn acteren lijkt de noodzaak om écht diep te gaan en z’n demonen écht te tonen te…
Homefront is zo’n lekker stoere actiethriller die nergens uit de bocht vliegt. De film verrast ook nergens, maar het vrij eenvoudige verhaaltje is gewoon goed uitgevoerd door regisseur Gary – Things to Do in Denver When You’re Dead, Runaway Jury – Fleder, naar een scenario van Sylvester Stallone. En serieuze filmliefhebbers weten natuurlijk allang dat Stallone heel wat meer kan dan wat z’n uiterlijk doet vermoeden, waarmee Homefront in z’n genre gewoon een goed gelukte…
Deze film met een heerlijk foute spoiler in de titel is een beetje Richard Linklaters A Scanner Darkly (niet alleen qua drugservaring, maar ook qua slacker-types uit Linklaters eerdere films) meets kwantummechanica meets spiritualiteit meets Richard Kelly’s Southland Tales, maar dan wel wat ‘kleiner’ uitgevoerd door Don Coscarelli, die mij een jaar of zeven geleden al heerlijk aangenaam verraste met Bubbo Ho-Tep, ook zo’n absurde mix van komedie en horror. En in z’n nieuwste gooit ie daar nog wat…