Mogelijk dat ik voortaan wél tegen enge films kan, maar dit tweede deel in deze nieuwe en mogelijk/hopelijk (!?) langer lopende franchise is meer spannend dan eng, dus meer thriller dan horror. Dat resulteert er misschien in dat echte horrorfans wat teleurgesteld zullen zijn, maar ik zat er heerlijk in gisteravond. En als ik heel eerlijk ben, en dit is een flink compliment, ik zou het helemaal niet erg vinden als er nog een derde…
Nadat ik 3,5 jaar geleden gruwelijk pissed werd door het Oscarwinnende The Cove zag ik vorige week Blackfish, een documentaire over orka’s in gevangenschap. In tegenstelling tot The Cove is Blackfish echter opvallend subtiel en begint ie redelijk ingehouden, maar langzaam worden de praktijken van o.a. SeaWorld steeds duidelijker. En al culmineert dat niet in een gruwelijke eindscène zoals in The Cove, Blackfish lijkt meer te blijven sluimeren, misschien juist wel omdat er nergens voor een wat…
Doordat ie in Nederland als Jackass presents: Bad Grandpa wordt uitgebracht is het natuurlijk direct al duidelijk: dit is een vrij makkelijke rip-off van de Jackass-MTV-serie en -films. Maar in deze film jatten ze vooral ook van Sacha Baron Cohens Borat en Brüno, en hebben ze ook flink wat inspiratie opgedaan bij het zien van Little Miss Sunshine. Wat ik eigenlijk in het kort wil zeggen: Bad Grandpa is niet alleen weinig origineel, de Jackass…
Robert Rodriguez, a.k.a. de koning van de franchises, bewijst met Machete Kills dat deze franchise nu toch wel al aardig doodgebloed lijkt. Natuurlijk is de Grindhouse-hype, waarin Death Proof en Planet Terror werden gemaakt en waar de eerste Machete een logisch gevolg van was, inmiddels al lang voorbij. Dus mogelijk is het daarom wat lastiger om weer terug te keren in die heerlijke over-the-top parodiëring, maar dit tweede deel over deze Mexicaanse wraakengel lijkt toch…
Gebaseerd op een kort verhaal uit 1897 (!!) is het niet alleen gruwelijk opmerkelijk hoe ‘hedendaags’ What Maisie Knew aanvoelt, maar het is ook gewoon een prachtige mooie en ‘kleine’ film over een zesjarig meisje dat op bepaalde vlakken ‘volwassener’ moet zijn om haar vechtende ouders het hoofd te kunnen bieden. En dat werkt dus alleen met een geweldige jonge actrice in de hoofdrol, waarbij het vrij ongelooflijk was hoe snel ik dat meisje in…
The East is een ogenschijnlijk erg linkse thriller over een anarchistische beweging die de schuld van grote nalatigheden nu eens neer wil leggen bij degenen die daar ook écht verantwoordelijk voor zijn. Maar het is ook de nieuwe van Brit Marling, die eerder in beperkte kring zeer veel opzien baarde met Another Earth en met regisseur Zal Batmanglij al het intrigerende Sound of My Voice maakte. En met The East zet ze de volgende stap…
Holy smokes, wat een college was dát..! Gelukkig kon ik de Engelse import-DVD af en toe pauzeren, maar helaas bevatte die DVD geen ondertiteling, wat het college uiteindelijk toch best lastig maakte. Want de hoeveelheid informatie die de Sloveense socioloog, filosoof, psychoanalyticus en cultuurcritus Slavoj Žižek met z’n slissende stem over je uitstort is niet gering. Daarnaast is The Pervert’s Guide to Ideology een stuk ‘breder’ dan z’n voorloper The Pervert’s Guide to Cinema uit 2006, en ook…
Goed om te zien dat Ron Howard na z’n wat mindere werk terug is met wederom een flink dramatisch heldenverhaal, dat veel meer in lijn ligt met Apollo 13 dan met z’n recentere The Dilemma of die Dan Brown-verfilmingen. Rush vertelt het verrassend indrukwekkende en waargebeurde verhaal over de strijd tussen Formule 1-rijders James Hunt en Niki Lauda in de jaren 70 van de vorige eeuw (toen de Formule 1 nog niet zo veilig (en suf!)…
Beware of Mr. Baker introduceerde me niet alleen tot één van de beste drummers aller tijden, maar toont ook dat waarschijnlijk de interessantste mensen precies die mensen zijn die hun leven lang een strijd voeren om te ‘overleven’, ondanks hun duidelijke gebreken. Waar je een persoon als Ginger Baker makkelijk kunt veroordelen vanwege z’n barbaarse agressie of grove drugsmisbruik, daar komt John Lydon (a.k.a. de Sex Pistols‘ Johnny Rotten) met een scherpe en vooral onverwachte nuancering.…
Allereerst: ik ben geen uitgesproken Metallica-fan (wel lichtjes, btw), maar toen ik hoorde dat Metallica Through the Never een innovatieve concertfilm annex licht surrealistische actiefilm zou zijn was m’n aandacht helemaal getrokken. Maar helaas: als film valt Metallica Through the Never aardig door de mand. Al biedt het extra verhaallijntje wel een extra duistere dimensie aan Metallica’s muziek, als je niet van hun muziek houdt, dan zou ik deze maar vermijden. Maar als je wel…
Voor velen zal het als een verrassing komen dat de regisseur van de stonede achtervolgingswaanzin uit Pineapple Express of, erger nog, die ridder-verkrachtende minotaur uit Your Highness, nu ineens met een zeer rustige ‘roadmovie’ als Prince Avalanche aan komt, maar David Gordon Green keert met deze film vooral terug naar z’n roots als onafhankelijke filmmaker die liever kleine en bijna minimalistisch existentiële drama’s maakt. Maar hij zet z’n film dan wel in zo’n ‘gewone’ situatie…
Erg knap als je met je debuutfilm je eigen frisse draai aan een wel behoorlijk bekend genre kunt geven, maar dat is precies wat regisseur Jordan Vogt-Roberts en scenarioschrijver Chris Galletta voor elkaar krijgen. The Kings of Summer is namelijk een Stand By Me-achtige coming-of-age film over een paar jochies die hun ouders zat zijn en zich los willen worstelen, maar daarvoor aardig rigoureus te werk gaan. Met ook flink wat humor, herkenbaarheid en zelfs wat surrealisme biedt…