The Dink (2026)
Kijk de trailer en je weet exact wat voor film je gaat krijgen: een vrij eenvoudige en aardig voorspelbare zomerse film die nergens irriteert, maar ook nergens verrast. Enkel mogelijk in de charme van acteurs als Jake Johnson, Mary Steenburgen en Ed Harris, met ook aardig wat GROTE namen in cameo-rolletjes.
Verstand op ‘niet al te hoog‘ en houdt die huidige 6,1 op IMDb in gedachte. En weet dat je vooral naar vrolijke Apple TV-content kijkt…
Het verhaal
Dustin Boyd (Jake – Self Reliance, Tag, Jurassic World – Johnson) is een gevallen tennis-kindsterretje dat nog altijd vrij puberaal op z’n eigen dramatische ‘ondergangsverhaal’ teert. Als ‘The Hammer‘ werd ie door z’n pa (Ed Harris in slechte verjongingsmake-up, ouch) keihard gepusht om de beste te zijn, maar een partij tegen Andy Roddick (die zichzelf ook speelt) verloopt nogal traumatisch. Maar dat biedt wel exact het drama om daarmee het leven ‘lekker stom te vinden’ (denk Seth Rogens rol in ’t geweldige The Invite), terwijl zijn omgeving hem allang niet meer serieus neemt. Behalve dan z’n beste vriend én assistent PJ (Aussie stand-up comedian Aaron Chen), maar dat bevestigt eigenlijk vooral Boyds ‘loserigheid’. Pa Chuck is namelijk voorzitter van de lokale tennisclub, waar Boyd een beetje als jeugdleraar mag blijven opdraven.
Als Skip Piglioni (Patton Oswalt) echter vraagt om meer ‘pickleball-banen’, vreest pa Chuck dat zijn geliefde tennisvelden worden overgenomen door die irritant gezellige oudjes allemaal. Helaas toont het reglement dat hierom gestemd móet worden, en gezien het makkelijk optrommelen van dat soort oudjes, vreest Chuck dat straks zijn geliefde sport van discipline, toewijding en geduld wordt overschaduwd door dat spelletje dat binnen een uur al leuk blijkt te zijn…
Iets wat de wederom geblesseerd geraakte Dustin in een parallelle verhaallijn allang aan het ontdekken is, want voor z’n herstel stuurt z’n nogal hitsige dokter (Ben Stiller!!) hem juist de picklebaan op. En daar raakt ie vrij snel in de ban van de kwetsbare, net gescheiden maar toch ook wel sexy Candace (Steenburgen, zie hieronder). Terwijl pa in het regelement ontdekt dat hij onder die stemming uit kan komen door een match off te organiseren. Degene die wint, mag beslissen of die extra pickleball-banen er wel of niet komen…
Oftewel: game on.!!
Te makkelijk, maar charmant…
Ja, die relatie tussen Dustin en Candace biedt wel wat The Graduate-achtige spanning, althans: zo voelt Dustin dat zeker. En dat zie je dus niet zo vaak in film, dat een ‘volwassen’ vrouw als Steenburgen in een vrij sexy positie wordt gemanoeuvreerd. Iets waar de film dan wel weer ‘grappig’ mee omgaat, maar als ik heel eerlijk ben: dat is eigenlijk het enige waarin de film geen standaard formule volgt. Ook Stillers wat oversekste rol als dokter is zeker grappig, maar niet zo hilarisch als je hoopt van zo’n cameo…
En als je bovenstaande twee verhaalalinea’s gelezen hebt, dan denk ik dat jij ook al 85% van het plot kunt uittekenen nu. Daarin zit overigens een vader-zoon-thematiek die voor mij altijd wel invoelbaar is, maar die wordt ook weer zó simpel neergezet dat het niemand echt tegen de haren in zal strijken. Waarmee het dus nogal veilig en makkelijk aan blijft voelen ja. Zeker omdat de afwikkeling ook echt te simpel is. En inderdaad, als m’n eerste notitie na afloop luidt: “vermakelijke tussendoortje, behoorlijk voorspelbaar qua plot, maar met charmante acteurs die de film wel redden“, dan moet ik ‘m nu ook weer niet al te serieus gaan bespreken, toch?
Cast & crew
En ja, de acteurs ‘redden’ de film dus. Johnson viel mij voor ’t eerst écht op toen ik hem zag tijdens een lezing op SXSW in 2023, waarna ik ook zijn zelf-geregisseerde Self Reliance zag. Ook díe film ging over een man die maar niet wilde opgroeien, maar die was ook door Johnson zelf geschreven én geregisseerd. Dus daarin voelde je dat hij dit overduidelijk voor hem ook herkenbare thema een stuk persoonlijker had ingevuld. In The Dink is ie wel ook als uitvoerend producent betrokken, maar voelt z’n aanwezigheid een stuk inwisselbaarder. Aan de andere kant: als je Self Reliance hebt gezien, dan weet je nóg beter wat je van The Dink kunt verwachten. Al is dat dan wel ‘minder’ dan bij die overlevingskomedie uit 2023. Naast Johnson valt dus vooral Steenburgen positief op, in hoe ze haar scheidingsonzekerheid invoelbaar maakt. Al moet je daar nu ook weer niet teveel van verwachten hoor… Harris hoeft zich niet echt in te spannen, terwijl z’n karakter wel af en toe wat grote ‘sprongen’ maakt (wat je als kritiek mag lezen). Maar dat is vooral regie, scenario en/of editing. En verder zijn dus alle bijrolletjes leuk ingevuld. Denk Chloe – Saturday Night Live (tv), Summer of 69 – Fineman, eerdergenoemde Ben Stiller, Patton – Magnolia – Oswalt, Chris – The Hawk (tv), SNL (tv) – Parnell, Cleo – wedden dat je haar ergens van herkend (bv. ook van Magnolia) – King én Lynne Marie – American Graffiti, The Running Man – Stewart. Zij heeft overigens een Im Memoriam aan het eind van de aftiteling, wat dit was Stewarts laatste rol (als grofgebekte ouwe snoeperd).
De film is dus geregisseerd door Josh Greenbaum, die op IMDb wel op foto’s staat met Bill Clinton, Matt Damon, Sean Penn en Kristen Wiig, maar de bekendste titels die hij hiervoor regisseerde waren Barb & Star Go to Vista Del Mar (die wat te makkelijk én onbelangrijk was om toentertijd te recenseren?) en het wél prachtige Will & Harper (die documentaire over de transitie van Will Ferrells beste vriend). Dus ja: hij lijkt een wat veilige keus als je een veilige film wilt maken. Koppel dat aan scenarist Sean Clements – een overduidelijke TV-schrijver – en je voelt aan alles dat dit een streamer is…
Final credits
Mogelijk dat Fortune Feimsters rol wel tekenend is voor dat ‘content’-karakter van deze film. Feimster zit namelijk als caddie ook in die Netflix-serie met Will Ferrell als voormalig topsporter (maar die gaat over golf: The Hawk), die qua humor juist de kant op gaat, die ze hier net wat te veilig lijken te willen vermijden. Alsof ze vooral een hele fijne crowdpleaser hebben willen maken, iets wat je – kijkend naar Greenbaums oeuvre en algehele ‘voorkomen’ – ook best wel kunt verwachten ja.
The Dink is echt zo’n komedie die je volledig veilig met de hele familie kunt kijken, waarbij ik Johnson wel wil ‘waarschuwen’: zorg dat je niet enkel nog in zulke rollen gecast wordt…