American Hustle (2013)

Eigenlijk ademt alles aan American Hustle klasse uit, van het scenario tot het acteerwerk, van de soundtrack tot de make-up & hair-afdeling. Een film over het grijze gebied dat je betreedt als je als oplichter je hele leven ook omgooit om je karakter te kunnen spelen. Gooi daar nog een geweldige cameo bij, die gelukkig ook niet op de aftiteling staat, en je hebt een topfilm. Al raakte de film me toch net wat minder dan…

The Hangover Part III (2013)

Voorafgaand aan het zien van dit derde en laatste deel van deze franchise had ik vooral negatieve dingen gehoord, maar kreeg hierdoor wel de hoop dat er mogelijk iets ‘meer’, scherpers of serieuzers in zou zitten. Dat was vrijwel volledig niet het geval helaas, en The Hangover Part III lijkt niet alleen wat korter, maar bevat ook flink wat minder humor. Ook het spektakel voelt allemaal wat minder en wat ongeïnspireerd aan, wat een gevolg…

The Place beyond the Pines (2012)

Allereerst ga ik eerlijk toegeven dat ik de zeer gedurfde opzet en structuur van de film zeker niet direct door had. Ik werd op ’n wat ongemakkelijke manier wel geraakt door de film, maar ik kwam er na het lezen van ’n interview met regisseur Derek – Blue Valentine – Cianfrance pas achter wat de film zo intrigerend maakte. En ik realiseerde me ook dat ik het jammer vond dat ik er dus niet direct…

Silver Linings Playbook (2012)

David O. Russells nieuwste is ’n soort screwballcomedy verpakt als familiedrama over psychi(atri)sche problemen met wederom ’n – in dit geval lichte – link naar sport, en niet alleen daarin herken je The Fighter. Russell lijkt zich namelijk te ontpoppen als de ultieme acteursregisseur, want voor z’n laatste twee films werden maar liefst zeven (!) acteurs genomineerd voor ’n Oscar. Christian Bale en Melissa Leo wonnen ‘m al voor The Fighter en ik verwacht dat…

The Words (2012)

The Words is zo’n film waarin ’n verhaal in ’n verhaal in ’n verhaal wordt verteld, en waar dan op het eind iets van ’n afgerond geheel van wordt gemaakt. Ik dacht daar overigens wel iets scherps in te zien, maar ben bang dat ik dan weer teveel aan het zoeken ben. De film lijkt namelijk/helaas te zijn geschreven (en gemaakt) door hetzelfde type schrijver dat in de film voorkomt: iemand die schrijft om succes…

Hit and Run (2012)

Met “FROM THE GUYS WHO WATCHED THE HANGOVER” tonen de makers direct dat je deze romantische actiekomedie nergens serieus moet nemen. Ik deed dat dus ook niet, en genoot daarom best wel van deze Dax Shepard-show. Want naast het spelen van de hoofdrol deed hij mede de regie, was hij één van de editors en schreef hij ’t scenario. Nog opmerkelijker is dat de film schijnbaar in slechts 10 weken (!!!!!!!!) van idee tot wrap-party…

The Hangover Part II (2011)

Okay: met een kater/gaar hoofd is The Hangover Part II zeker vermakelijk. Ik heb harder gelachen om de film dan om de trailer (die ik ook niet echt grappig vond), maar wat ik eigenlijk vooral moet zeggen: verwacht niks, dan is ie vermakelijk. Wees kritisch en je geniet niet echt. Deel 2 is namelijk eerder een remake dan een vervolg. Niet opmerkelijk dat regisseur Todd Phillips voorafgaand aan de release van deze film al opmerkte…

Limitless (2011)

Limitless is geweldig entertainment voor het grote publiek, met een rol die op Bradley Coopers lijf is geschreven. Maar let wel op dat je niet al te kritisch bent, want hoe kortzichtig is de gedachte dat als je ongelimiteerde mogelijkheden en een ‘four-digit-IQ’ hebt, je enkel en alleen aan het vergaren van zoveel mogelijk geld en macht gaat denken..? Inderdaad: een vraag die de film wel oproept, maar waar ie niet scherp genoeg voor is…

Wet Hot American Summer (2001)

Allereerst: nee, dit is geen pornofilm ;). Allertweed: starring Janeane Garofalo, David Hyde – Frasier – Pierce, Paul Rudd en SNL-veteranen Molly Shannon en Amy Poehler. Daarnaast zijn het de speelfilmdebuten van Bradley – The Hangover, The A-Team – Cooper en Elizabeth – Zack and Miri… – Banks. En allerderd: Wet Hot American Summer is een parodie/ode/hommage aan de zomerkamp-komedies uit de jaren 80, het decennium dat ik film ontdekte, en toen inderdaad vooral geïnteresseerd…

The A-Team (2010)

Jaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa…! Ik vond ‘m heel gaaf ;). Natuurlijk was ik vroeger fan van de serie, en natuurlijk is de film nu ge-update naar deze tijd, maar ik heb me echt geweldig vermaakt met deze film. Okay, een paar special fx waren wat ‘mwah’ en Liam Neeson zit vaak op ’t randje, maar overall: ik vond ‘m VET..! Ik ga niets vertellen over ’t verhaal. Ik wil het vooral hebben over Sharlto Copley en Bradley Cooper.…

New York, I Love You (2009)

Als de VVV van New York ooit verlegen zit om een promotiefilmpje, dan kunnen ze vanaf nu dus altijd teruggrijpen op New York, I Love You, de Amerikaanse variant van Paris, je t’aime. Dit is overigens die uitzondering op de regel dat Amerikaanse ‘remakes‘ altijd minder zouden zijn. Maar man o man, als ik wél geld zou hebben zou ik zo impulsief zijn geweest en direct een ticket geboekt hebben om nog voor de zomer…

He’s Just Not That Into You (2009)

Ik weet niet of het de recensie in de Playboy was of de aanwezigheid van Scarlett Johansson en Jennifer Connelly, maar ergens had ik ’t gevoel dat ik deze film moest zien. En achteraf gezien was het best een relaxte film om zo tijdens het eten te kijken… In de eerdergenoemde recensie werd deze romantische komedie genoemd in het rijtje Singles en Reality Bites; relatiekomedies die gekenmerkt worden door goede, scherpe en eerlijke dialogen. Nu…