Als je je even goed kwaad wilt maken en wilt weten waarom er nogal een politieke revolutie nodig is aan de overkant van de Atlantische Oceaan, dan hoef je eigenlijk alleen maar deze nieuwe van held Ramin – Man Push Cart, Goodbye Solo – Bahrani te kijken: een goed (doch ook overduidelijk) genuanceerde film over de vele huisuitzettingen naar aanleiding van de door gluiperige banken veroorzaakte financiële crisis en de mensen die daar weer grof…
Ik weet niet of het de bescheidenheid van het Ip-karakter of van maker Wilson Yip is, of doordat deze filmserie gebaseerd is op historische feiten (de serie vertelt het verhaal van een Wing Chun-meester die later Bruce Lee’s leraar werd), maar er is een reden waarom ik deze films niet schaar onder de zorgwekkende trend die ik makkelijk even ‘franchisisering’ noem. Is het omdat je aan alles voelt dat het zo accuraat mogelijk vertellen van…
Noem me een zeikerd, maar als op het moment dat ‘wij’ films als Rokjesdag, Familieweekend, Fissa en Brasserie Valentijn (en SneekWeek, alleen nog in Leeuwarden) in onze bioscopen hebben draaien, draaien in de filmhuizen Belgische films als D’Ardennen, Black en Problemski Hotel. Okay, Knielen op een Bed Violen moet ik nog zien, maar ik kan me niet voorstellen dat die iets afdoet aan mijn conclusie, dat ik na het zien van het prachtig menselijke, dramatisch ingetogen…
Eigenlijk is het verstandiger om de titel van deze film te vergeten als je deze film gaat kijken, want denken dat dit een vervolg of een vergelijkbare film is als het onverwacht vette en energieke Cloverfield, dat zou je wel eens goed in de weg kunnen zitten. Ik had ‘m graag onder één van de werktitels gezien, want doordat ik – buiten het behoorlijk goede acteerwerk en een paar heftige scènes om – niet echt in…
Ik kan nu – als licht Tarantino-criticus – natuurlijk heel ‘krantenkopgeil’ melden dat dit de meest interessante western met Kurt Russell van 2015 is, maar dan overdrijf ik mogelijk wat. Maar toch is Bone Tomahawk wel verrassender dan The Hateful Eight. Dat komt natuurlijk deels doordat ik van een Tarantino-film wel weet wat ik kan verwachten, maar daarmee zou ik S. Craig Zahlers regiedebuut tekort doen. Want waar het eerste deel gewoon een erg goede (maar…
Wat precies de metafoor is die David Robert Mitchell in It Follows hanteert is me nog niet 100% duidelijk, maar dat hij één van de meest creepy horrorfilms van de laatste jaren heeft gemaakt, dat voel ik nu nóg, een paar weken tot een maand nadat ik ‘m zag. Vanaf de allereerste scène voel je al een bepaalde naargeestigheid die de hele film blijft hangen en eigenlijk ook ongrijpbaar blijft, waardoor ik ook wel begrijp…
Allereerst moet ik mogelijk melden dat ik als man deze ogenschijnlijk ontzettende vrouwenfilm ging kijken omdat een paar vriendinnen van me meldden dat ie een stuk beter (en zelfs pijnlijker) was dan je zou verwachten. En inderdaad: ondanks dat je 85% van de film ook als ‘wereldbeeld-verneukende romantiek-verheerlijking’ kunt zien, bevat de film een aantal best rake dialogen (die mogelijk wel met iets meer nadruk gebracht hadden moeten worden om effectief over te komen) en…
Dat Brie Larson afgelopen zondag de Oscar voor Beste Actrice won voor haar rol in deze film is een zeer verdiend eerbetoon aan het prachtige Room, alhoewel ik Jacob Tremblay mogelijk nóg beter vond, iets wat eigenlijk indirect ook betekent dat regisseur Lenny – Frank – Abrahamson een fantastische prestatie heeft geleverd. Dat ik inmiddels ook een duidelijke overeenkomst zie tussen Larsons en DiCaprio’s Oscarwinnende rol in The Revenant, dat zorgt er ook voor dat…
Inderdaad: (The Brothers) Grimsby bevat één van de goorste scènes die je ooit in een grote bioscoopfilm kunt zien, en ondanks dat ik om ongeveer de helft van de grappen in deze Sacha Baron Cohen-versie van Johnny English moest lachen – waarbij een paar keer ook echt hardop – daar ging die andere helft mij wat te ver. Dat er daarnaast behoorlijk wat duidelijke fouten in het scenario zitten zal weinigen deren, maar het deed…
Zo, nog maar net bijgekomen van de enorme verrassing, dat niet The Revenant maar Spotlight de Oscar voor Beste Film won, heb ik hier de uitslag van m’n jaarlijkse Oscar-poll voor je, alsmede dus de winnaar van de Nationale Bioscoopbon, ter beschikking gesteld door ServiceBioscoop ZIEN te Eindhoven. Laat ik allereerst melden dat bij de deelnemers aan de poll bovenstaande winst van Spotlight ook direct de meest verrassende Oscar is geweest, want die had net…
Scenario-held Charlie Kaufman (Being John Malkovich, Adaptation, Confessions of a Dangerous Mind, Eternal Sunshine of the Spotless Mind) komt nu met z’n tweede zelf-geregisseerde film, en door het ogenschijnlijk mega-kleine verhaaltje én de stop-motion animatie waarin het verhaal gegoten is, lijkt deze niet verder van z’n bombastische meesterwerk Synecdoche, New York af te kunnen staan, maar thematisch gezien voel je wel degelijk overeenkomsten. Daarnaast lijkt het verhaal ongelooflijk saai en klein, maar interpretatie-wijs is het misschien…
Mogelijk is het wel de bescheidenheid van de meeste Belgische filmmakers die hen juist zo succesvol maakt (bijvoorbeeld t.o.v. veel Nederlandse makers), want ook al is D’Ardennen zeker niet de beste of meest opmerkelijke Belgische film van de laatste jaren, hij maakte mij als Nederlander wederom jaloers. Mogelijk dus wel vanwege de twijfel, die de jonge regisseur Robin Pront in interviews zegt gevoeld te hebben tijdens het maken van de film, want ondanks het wat…