Talk to Me (2023)

Even ter geruststelling: Talk to Me is lang niet zo eng als je mogelijk verwacht. Althans: voor iemand die vooraf geen trailers kijkt van interessante en/of ‘belangrijke’ films, verwachtte ik iets engs à la Hereditary of The Nun, maar dat viel gelukkig mee. Talk to Me is echter wel mysterieuzer dan op het eerste gezicht mogelijk lijkt, want het is best bevredigend ná-denken over deze Australische megahitfilm, over een ‘hand’ die door iets te stoer…

The Boogeyman (2023)

Als je ongeveer 50% van de speelduur van een horrorfilm jezelf afvraagt waarom je jezelf dit aandoet, dan kan dat natuurlijk een enorme dis zijn, maar hier bedoel ik dit grotendeels positief. Juist doordat de fu_&*ng enge horror zo ‘ogendichtknijpend’ was, valt het contrast met het vrij rustige drama in het verhaal nog meer op. En zou alle horror misschien een metafoor voor het wel/niet verwerken van heftig familienieuws zijn, of wilde Stephen King (op wiens…

Evil Dead Rise (2023)

Schijnbaar de langste film in de Evil Dead-franchise, maar ik vond Lee – The Hole in the Ground – Cronins Evil Dead Rise lekker ‘uptempo’ en heerlijk gore-y verlopen. Ik vermaak me dan ook best makkelijk met dit soort horror – meer blood & gore & winks dan keiharde schrikmomenten (er is  maar liefst 6.500 liter nepbloed gebruikt in deze film!) – juist omdat ik hier minder van wakker blijk te liggen. Al zag ik…

The Pope’s Exorcist (2023)

Het leukste aan The Pope’s Exorcist vond ik m’n filmvriendin wakker maken tijdens de meest heftige scènes in de film, om haar vervolgens lichtelijk uit te lachen dat ze dacht in een nachtmerrie wakker te worden. Nu moet ik eerlijk toegeven dat ik zelf ook een paar keer wakker werd tijdens deze film – één keer dacht ik zelfs ’t volume wat lager te kunnen zetten, want droomde dat ik thuis op de bank per…

Knock at the Cabin (2023)

M. Night Shyamalan stond ooit bekend om z’n ’twist-films’ (denk The Sixth Sense, Unbreakable, Signs), maar inmiddels focust hij zich vooral op dat andere kenmerk in zo goed als al z’n films: gewone mensen die in ongewone situaties keuzes moeten maken voor ‘het grotere goed’. En dat gegeven is ook de basis van Knock at the Cabin, een verfilming van Paul Tremblays The Cabin at the End of the World uit 2018. Dus nee, dit is…

Cocaine Bear (2023)

Okay, net voor het einde van de tweede maand heb ik volgens mij al de meest opvallende van het hele jaar gezien ;). En nee, het opvallendste is niet dat dit géén Nicolas Cage-film is. En het opvallendste is ook niet dat deze film dus op een WAARGEBEURD verhaal gebaseerd is. Voor mij was het opvallendste, dat Elizabeth Banks, die we vooral van haar acteerwerk kennen (denk Zack and Miri Make a Porno, The Hunger…

The Pale Blue Eye (2022)

Dat de nieuwste van Scott – Hostiles, Crazy Heart, Black Mass – Cooper voor mijn gevoel ‘ineens’ op Netflix verscheen, dat lijkt meer te zeggen over het totaal uit elkaar gesplinterde ‘filmreleaselandschap’ dan over de film zelf. Ik was overigens aangenaam verrast toen ik deze ‘Edgar Allan Poe-origin story‘ gisteren ineens zag ‘staan’. Een film waarin Cooper zijn ‘hoe maak ik de duisterste kanten van de mensheid (bijna) vergeefbaar?’-thematiek combineert met die gothic horror-sfeer, zo…

Barbarian (2022)

Als je enkel naar IMDb-punten kijkt, dan is Barbarian dus ‘beter’ dan Midsommar, The Witch, Pearl én X (om even wat van de beste horrorfilms van de laatste jaren te noemen), en hoeft Zach Creggers film enkel Hereditary (net) boven zich te dulden. Nu stelt zo’n punt bij horror maar nét iets meer voor dan bij humor (een nóg persoonlijke genre), maar ik voelde op het eind van Barbarian zelfs iets van ’trots’ dat ik…

Bones and All (2022)

Lang geleden dat een film zó lekker bleef hangen zeg! Zag deze nieuwe van Luca – Call Me by Your Name, Suspiria, Io sono l’amore – Guadagnino tijdens een Pathé Unlimited-vertoning, waarbij ik me wel direct afvroeg: “Gaat Pathé deze überhaupt wel draaien?“. En gezien het hoge arthouse-gehalte van deze Bonnie & Clyde meets Badlands meets American Honey meets Bone Tomahawk with a touch of Hitchcockiaanse thematiek, is het antwoord daarop: “Enkel in de theaters…

Pearl (2022)

Deze prequel is niet de enige film die Ti West in het geniep heeft opgenomen tijdens de opnames van zijn heerlijke slaxploitation-film X, want binnenkort verschijnt na prequel Pearl ook nog sequel MaXXXine, over hoe Mia Goths karakter (de jonge uit X, that is) nog altijd actrice wil worden. En dan direct het beste aan Pearl – naast een opvallend rustige psychologisch-drama-horror-opzet in fantastisch verzadigde kleuren (ik dacht halverwege: “Alsof Hitchcock een Wizard of Oz-film…

Bodies Bodies Bodies (2022)

Damn, als je het over doorbraken van Nederlandse regisseurs in Hollywood hebt, dan moet je Bodies Bodies Bodies dus gaan vergelijken met Paul Verhoevens Flesh+Blood (uit 1985). En uit die (overigens nutteloze en ook onmogelijke) vergelijking komt deze hippe ‘whodunnit’/slasher-horror van Halina – Instinct – Reijn waarschijnlijk wel als winnaar naar voren. Volgens Reijn zelf “een fabel over wat er gebeurt als je stopt met reflecteren“, maar dan wel geschreven door scenaristen die zó hedendaags…

Coupez ! (a.k.a. Final Cut – 2022)

Let op: deze Franse horrorkomedie begint met een behoorlijk slecht half uur met veel cringe-momenten. Máár: daar blijken uiteindelijk best grappige verklaringen voor (en/of verrassende uitwerkingen op te leveren). Al moet ik ook eerlijk zeggen, dat hoe ‘gedurfd’ deze opzet ook is, dit is niet wat ik bedoel als ik meld dat ik risico-nemende-films vaak net wat extra waardeer. Ik dacht er in dat eerste half uur namelijk wel kort aan de zaal te verlaten……