The Old Guard (2020)

Ja, The Old Guard is vermakelijk entertainment, overduidelijk (en opvallend) gecast en -maakt met inclusiviteit in het achterhoofd, en lijkt eigenlijk een mix van (en/of jatwerk uit) Assassin’s Creed, Wonder Woman, Logan, Interview with a Vampire en Terminator: Dark Fate (waarbij ik ‘m qua kwaliteit zeker onder Logan en Interview… zou plaatsen, maar ook boven die laatste Terminator-film). Maar de reden dat een collega-recensent zijn oordeel vrij simpel terugbracht tot “X-Men: The Expendables Edition” zit…

Bombshell (2019)

Net als Adam – Anchorman, The Big Short, Vice – McKay is Jay Roach het simpele komedie-genre (denk Austin Powers, Meet the Parents en Dinner for Schmucks) allang ontgroeid. Z’n laatste films worden steeds politieker (zie TV-films Game Change en Recount), en waar hij met The Campaign nog een combinatie tussen politiek en humor trachtte te maken, toonde hij met Trumbo al aan dat z’n politieke stem steeds sterker en scherper wordt. Met Bombshell zet…

Long Shot (2019)

Long Shot mixt de progressiviteit van films als Vice (al was die Adam McKay-/Christian Bale-film initieel niet zo liberal bedoeld), de scherpte van series als House of Cards, de stupiditeit van Trump (al is de film ‘partijtechnisch’ ook wel wat verwarrend) en de stonede humor van Seth Rogen. Het meest opmerkelijke – naast de perfecte mannenfantasie die Charlize Theron speelt – is dat dit wonderwel redelijk in balans blijft, waardoor Long Shot als één van de leukste…

Atomic Blonde (2017)

Okay, iedereen die in de jaren 80 van de vorige eeuw al oud genoeg was om naar muziek te luisteren moet deze actiefilm – met een bloody asskicking Charlize Theron – zo snel mogelijk gaan kijken. Al is de enige toegevoegde waarde van de IMAX-versie waarin ik ‘m zag dat de geweldige soundtrack (van David Bowie tot Peter Schilling (!!)) dan nóg harder staat. Daarnaast is Atomic Blonde uiteindelijk vooral een gruwelijk actierijk plotpuzzeltje van de…

Fast & Furious 8 (a.k.a. The Fate of the Furious – 2017)

Had ik me net over het behoorlijke disrespect heen gezet, dat ze na de dood van Paul Walker tóch nog doorgingen met deze franchise (juist ook vanwege het mooie afscheid van hem aan het eind van het zevende deel), komen ze nu met een achtste deel dat de originele succesformule van ‘babes & racing‘ steeds verder los lijkt te laten. The Fate of the Furious, zoals ie officieel heet, begint zich met wat opzichtige plotlinks…

Dark Places (2015)

Door een probleem met m’n smartphone was ik van twee films, die ik weken geleden al zag, de aantekeningen kwijt die ik meestal direct na de film maak en die een basis vormen van m’n recensies. Waar dat bij Dope niet zo heel erg was, daar moest ik voor Dark Places toch aardig in m’n geheugen (en op internet) graven om de film weer terug te halen, wat sowieso een slecht teken is. Maar Dark…

Mad Max: Fury Road (2015)

Naast het feit dat Mad Max: Fury Road één van de beste over-the-top actiespektakel-rides van het jaar (of decennium?) is, die ook fans van de ‘originele’ trilogie geweldig zal vermaken (alhoewel je die niet gezien hoeft te hebben), weet George Miller wederom zowel een in your face als een veel subtielere metafoor te verpakken in een twee uur durende road trip. 30 Jaar na Mad Max: Beyond Thunderdome keert Miller dus terug naar de wereld die hij ooit…

Snow White and the Huntsman (2012)

Raar dat ik bij de titel natuurlijk wel wist dat het ’n gruwelijk bekend sprookje van de Grimm broers was, maar dat gegeven had zich helemaal niet vermengd met mijn verwachtingen bij deze film. Want uiteindelijk is het originele verhaal er ‘gewoon’ één van het pure ‘kwaad’ tegen het pure goede, heerlijk zwart-wit verteld zodat het kinderen helpt een moreel besef te ontwikkelen. Dat dit niet werkt bij een film die kids vanaf 12 jaar…

Prometheus (2012)

Okay, ik geef ’t meteen toe: ik vond Prometheus gruwelijk geweldig en al het wachten meer dan waard..! Ook al geef ik graag toe dat alle eyecandy mij ook altijd iets té enthousiast kan maken (ik denk bv. aan The Dark Knight), ik heb nu ’t gevoel dat de film het ‘genre’ “classic” al verdient. En ’t wordt een grote uitdaging om niet uren door te blijven typen hieronder ;). Over het verhaal zal ik weinig…

Young Adult (2011)

Wauw, dit was een aardig positieve verrassing, en ik denk dat Charlize Theron nét buiten de Oscarnominaties is gevallen. Let wel op: dit is geen hilarische komedie, maar juist een tragikomedie over een gruwelijk mooie maar depressieve vrouw die inderdaad maar niet volwassen wil worden. Dat ze net zo oud is als ik is overigens niet de enige reden dat de film me ook best wel raakte… Young Adult bewijst dat de regisseur en schrijfster…

The Road (2009)

Nou, voor alle mensen die depressief werden van onze wereld na het zien van de ‘mooie’ wereld in Avatar is er nu de perfecte tegenhanger: The Road. Nom de dieu, wat een indrukwekkend depressieve film was dát. En ik moet eerlijk toegeven: toen ik de bioscoop verliet was ik erg blij met onze wereld, wat negatievelingen me ook wijs proberen te maken… Natuurlijk is het niet alleen kommer en kwel in The Road. Alhoewel: in…

The Burning Plain (2008)

In een wereld waarin marketing en winst belangrijker zijn dan jouw individuele filmervaring kan het wel eens gebeuren dat een film té hoge verwachtingen oproept waardoor de film dus tegen gaat vallen. Waar me dat bijvoorbeeld bij The Village niet hinderde om daar gruwelijk van te genieten (die film werd onterecht als “de nieuwe thriller van de maker van The Sixth Sense” in de markt gezet terwijl het een mooie speelfilm is), kon ik bij…