Instinctief en zelfs ‘organisch’, dat lijkt wel een aardige uitleg voor Jim – Only Lovers Left Alive, Mystery Train – Jarmush’ manier van kunst/film maken. Waarbij hij nu komt met een drieluik over ‘het gezin’, maar door de direct fijn gekozen soundtrack weet je ook: “Dit gaat geen film zijn die je vooraf kunt invullen!” En dat is dus iets waar je je aan moet willen overgeven, a.k.a. arthouse cinema. En dat is een ‘obstakel’…
Yes, ondanks de nogal opvallende reacties op Francis Ford Coppola’s decennialange megafilmproject – de marketeers gebruikten “WTF is this film..?“-achtige citaten uit recensies om de film te promoten – bleek het deels ook exact de utopiaanse koortsdroom die ik verwachtte. Megalopolis was voor mij inderdaad een soort Synecdoche, New York meets Cloud Atlas, maar daar typte ik na afloop ook direct “…meets Brazil, maar dan op paddo’s of wiet” achteraan. Waarbij ik wel moet melden…
Mogelijk doordat Ferrari’s hoofdkarakter zeer bewust een emotionele afstand in stand hield, lijkt het overgrote deel van de karakters in de film ook wat inwisselbaar, waardoor mijn betrokkenheid bij deze nieuwe Michael – Collateral, Heat – Mann-film verrassend laag bleef. Dus zoals het hoofdkarakter zelfbewust z’n emoties weg moest drukken om überhaupt in die harde business te kunnen werken, voelt de film ook een beetje ontdaan van die emotie. Of althans: Mann heeft er niet…
Wat 65 waarschijnlijk vooral toont is dat John Krasinski een goede regisseur is. 65 is namelijk geregisseerd door het schrijversduo dat Krasinksi’s A Quite Place (en ook deel II daarvan) schreef, maar is als film echt een behoorlijke aanfluiting. Ik zag ‘m in een drive-in bioscoop in New Braunfels, Texas (mijn eerste drive-in-ervaring ooit overigens..!), maar we waren serieus best blij dat zich op zo’n vijftig kilometer van de Stars & Stripes Drive-In een prachtig…
Ik ging met aardig wat enthousiasme naar deze nieuwste van Noah – The Squid and The Whale, Frances Ha, Marriage Story – Baumbach, maar merkte tijdens de film al dat ik behoorlijk veel aan andere dingen zat te denken. Dat enthousiasme maakte dan ook vrij snel plaats voor “WTF? Wat wil ie hier nou mee??“-gedachten, gevolgd door een “Is dit een companion piece van Romero’s Dawn of the Dead of zo?” Ondanks de heerlijke 80-ies…
Op dinsdag 30 november bereikt Ridley – Alien, Blade Runner, Gladiator – Scott de respectabele leeftijd van 84 (!!), maar dat weerhoudt deze grijsaard niet om heerlijk te blijven ‘experimenteren’. Eerder dit jaar vertelde hij een historisch verhaal met een #metoo-scherpte waar je wel lichtelijk “u” tegen mag zeggen (The Last Duel), en met House of Gucci vertelt ie een – mij overigens totaal onbekend – moderner verhaal met een mix van shakespeareaans theater en…
Leos Carax is terug met een film die misschien wel minder weird is dan z’n heerlijke Holy Motors, maar de openingsscène toont ook direct dat Annette meer een wat ‘contemplatief kunstwerk’/rock opera is, dan ‘standaard film’. Met Adam – The Last Duel, Paterson, The Force Awakens – Driver als egocentrische, zelfhatende stand-up comedian én Marion – La Vie en Rose, De rouille et d’os – Cotillard als operazangeres, door de hippe pers in de film…
Met een aardig gelaagde drievoudige vertelling van één verhaal/evenement kun je behoorlijk veel projecteren op Ridley Scotts nieuwste epos. Dat hij een meester is in het tonen van lompe zwaard- en lansgevechten, dat wisten we allang natuurlijk (van Gladiator, maar ook van z’n debuutfilm uit 1977), maar hier verfilmt hij een waargebeurd, middeleeuws verhaal, verteld vanuit drie perspectieven. En dat deze perspectieven geschreven zijn door het Oscargenomineerde schrijversduo achter Good Will Hunting én Nicole –…
Holy wauw…! Marriage Story is Baumbachs meesterwerk over een lopende scheiding, geweldig neergezet door de terecht voor Oscars genomineerde Adam Driver en Scarlett Johansson. De prachtig eerlijke en ‘grijze’ emoties maakten hun karakters Charlie en Nicole zó invoelbaar, dat ik op gegeven moment niet meer wist in hoeverre ik nou m’n eigen ervaringen op de film zat te projecteren. Ik merkte dat ik tijdens de film Charlie’s motivaties al in mezelf aan het onderzoeken was,…
The Rise of Skywalker is de langverwachte afsluiter van het trio Star Wars-trilogieën en sluit ‘het verhaal’ op vermakelijke wijze en behoorlijk ‘vol’ af. Dus ik verwacht dat veel fans wel (net?) voldoende krijgen, al begrijp ik – twee dagen na het zien van deze film in een marathon – ook wel waarom veel mensen nogal kritiek hebben. Zo creëert een behoorlijk uit de lucht vallend plot-device meer vragen, dan dat het een bevredigend antwoord…
The Dead Don’t Die is een sterk zelfbewust knipogende zombie-komedie van meesterregisseur Jim – Only Lovers Left Alive, Broken Flowers, Down by Law – Jarmush, met een paar zulke ‘in your face‘-boodschappen, dat die overduidelijkheid mij wat weifelend/achterdochtig maakt. Want wil hij nou ‘meer’, of wilde hij enkel de ultieme ‘knipoogfilm’ maken, wars van alle conventies over heldendom e.d.? Overigens kan The Dead Don’t Die ook de geschiedenis in gaan als de film waarin held…
BlacKkKlansman is Spike Lee’s onbevreesde aanklacht tegen het nog altijd wijdverbreide racisme in de Amerikaanse (en onze) samenleving. Maar dan wel verteld in een vet vermakelijke blaxploitation-stijl, met scènes waarbij je soms twijfelt of het nou serieus bedoeld is of niet (met een aantal van die bijna surrealistische climaxen), en met genoeg ontspannende humor en een topcast om je ook door het ietwat stuurloos aanvoelde midden van de film heen te voeren. Om uiteindelijk misschien…