Niet de leukste collaboration tussen Will Ferrell en Mark Wahlberg (dat is en blijft The Other Guys), maar zeker vermakelijk, deze nieuwe van de schrijver van Sex Drive, She’s Out of My League, Hot Tub Time Machine, We’re The Millers, Dumb and Dumber To en Horrible Bosses 2, waarvan hij de eerste én laatste ook regisseerde. Met ook leuke acteurs in bijrollen, één geweldige link met Amy Schumers Trainwreck, en ja: al dat namedroppen is wel degelijk…
Deze kersverse winnaar van de Golden Globe voor Best Foreign Language Film is beklemmend, grof en chaotisch, maar ook prachtig poëtisch en uiteindelijk zelfs ietwat hoopvol, wat gezien de setting – Auschwitz aan het eind van de Tweede Wereldoorlog – nogal verrassend is. En het zeer op-de-huid-zittende camerawerk, wat thematisch gezien overigens perfect logisch is, maakt van deze film niet alleen iets onvergetelijks, het zorgt ook voor een enorme impact, juist omdat het de wereld…
Vooraf hoorde ik wat opmerkingen als “leuke RTL-maandagavondfilm met een geweldige Jennifer Lawrence“, dus mijn verwachtingen voor deze nieuwste van David – The Fighter, I Heart Huckabees, Silver Linings Playbook, American Hustle – O. Russell waren iets minder dan ‘normaal’. De verrassing was dan ook extra groot dat ik vanaf de allertweede scène heerlijk in de film getrokken werd, onderweg een paar keer met open mond genoot van geweldige scènes en van het acteerwerk van…
Het eerste dat ik schreef na het zien van Tarantino’s The Hateful Eight was: “Sow, eindelijk houdt Tarantino zich weer wat in qua platte coolheid, al is Greg Nicotero’s niet voor niets ingehuurd als special fx make-up artist.” Daarna voelde ik vooral weer het ‘probleem’ dat ik inmiddels met vrijwel elke Tarantino-film heb: hij refereert ontzettend veel aan films van zijn grote helden, waardoor hij best wat symboliek ‘leent’ uit andere films, maar uiteindelijk lijkt…
Ik ben schijnbaar niet de enige persoon die het moeilijk vindt zich te identificeren met een minder sympathiek karakter, want anders kan ik het behoorlijk lage punt van deze pijnlijk prachtige film op IMDb niet verklaren. Mogelijk door het type ‘shit’ waarmee de hoofdpersoon kampt lukte het me deze keer mogelijk juist té goed om mee te leven met Sarah Silvermans Laney, maar het kwam een paar keer ook wel zó dichtbij dat ik me ook…
De cameraman van Payback, The Fast and the Furious en Daredevil had waarschijnlijk vooral ideeën hoe hij extreme sporten in beeld wilde brengen, maar jammer dat hij als regisseur geen bal van het vak begrijpt, want veel dialogen en handelingen in deze remake – van die coole Keanu Reeves-Patrick Swayze-Red Hot Chili Peppers-surffilm uit 1991 – zijn echt lachwekkend slecht. Deels door het erbarmelijk mislukte scenario, wat ergens wel een interessante ‘slechterik-motivatie’ herbergt, maar vrees…
Zoals elk jaar was het ook dit jaar weer best lastig om tot een top 25 te komen. Gelukkig heb ik dit jaar – ondanks een lichte verslaving aan TV-series als True Detective, The Walking Dead, The Flash, Narcos, Arrow, Unbreakable Kimmy Schmidt en Game of Thrones – weer bijna 150 films gezien, tegen dat beschamende aantal (minder dan 100!) vorig jaar. Nu is onderstaande lijst ook wel wát afhankelijk van m’n bui (zoals dat bij…
Waar je bij La grande bellezza nog wel wat ‘moeite’ moest doen om optimaal te kunnen genieten van de grootse (onderliggende) thematiek, daar is Sorrentino’s nieuwste een stuk ’toegankelijker’ en iets directer, en zeker niet alleen vanwege de Engelssprekende hoofdkarakters. De thematiek over verloren (en weer herinnerde?) wijsheden, de verleiding tot cynisme tijdens het ouder worden, maar vooral ook het menselijke onvermogen daarin, wat goed zelfkritisch wordt getoond door vooral Michael Caine’s karakter, dat geeft…
Soms is het maar beter dat ik mezelf ‘verplicht’ om een film toch in de bioscoop te gaan kijken. Eerlijk gezegd had ik helemaal niet zo’n zin in een film over de Koude Oorlog, maar vanwege de toch wel positieve reacties op deze nieuwste van Steven Spielberg, besloot ik om ‘m gisteravond te kijken. En inderdaad: ook hier zul je vrijwel enkel positieve geluiden horen over deze film, die ontzettend fijn ‘loopt’, geweldige onderhandelingsdialogen bevat…
Holy bloody smokes..! Star Wars: The Force Awakens voldoet werkelijk aan alle hooggespannen verwachtingen, al is de reden waarom wel wat dubbel. Aan de ene kant weet J.J. Abrams namelijk perfect de sfeer van de originele trilogie (A New Hope, The Empire Strikes Back en Return of the Jedi) terug te halen – waarmee hij mij die drie irritante prequels nóg meer deed vergeten – met genoeg mysterie en vragen die de volgende twee films…
Okay, om positief te beginnen: Tusk is hands down de raarste film die ik dit jaar gezien heb. De directe nuance hierbij: regisseur Kevin – Clercks, Zack and Miri Make a Porno – Smith had dit ontzettend weirde en stonede idee nooit tot film uit moeten werken. Ik vraag me ook echt af wie hij zo gek heeft gekregen om geld in dit project te steken, of zou hij inmiddels al zó onafhankelijk kunnen werken dat elk raar…
Met zo’n titel verwacht je natuurlijk een enorme tranentrekker, maar Me and Earl and the Dying Girl is een stuk grappiger (én beter) dan je vooraf waarschijnlijk verwacht. Nu is al die humor wel nodig om uiteindelijk goed mee te leven met de verschillende karakters, wat van deze American indie een Sundance favorite maakte. Nu heb ik het schijnbaar vergelijkbare, maar veel meer gedramatiseerde The Fault in Our Stars niet gezien, maar in mijn ogen is dit ook…