De reden waarom IMDb “comedy” heeft aangevinkt als genre beats me, maar deze nieuwste van Jean-Marc – Dallas Buyers Club, Café de Flore – Vallée is als drama over verwerking en hoe we allemaal sociale dieren zijn, met een link naar iets ‘lastigs’ als depersonalisatie, behoorlijk indrukwekkend. De onconventionele manier waarop hoofdrolspeler Jake Gyllenhaal met verdriet omgaat zal velen wat ongemakkelijk aandoen, wat waarschijnlijk ook de reden is dat deze film (ook) in filmhuizen draait. Ik vond Demolition dus redelijk indrukwekkend,…
Ja, als deze eligible is, dan verwacht ik dat de Oscar voor Beste Animatie van het jaar al vergeven lijkt, want The Jungle Book wordt in m’n hoofd – een week na het zien van de film (vanwege wat drukte kwam ik niet eerder toe aan deze recensie) – eigenlijk steeds beter. Prachtige animatietechnieken, mooie moraliteit voor jongere kijkers, zeer leuke dierengrapjes door een aantal perfect gekozen stemacteurs, en vol met mooie geüpdatete versies van de liedjes…
Gezien de toch nog altijd vrij ‘recente’ Dutroux-geschiedenis is het mogelijk extra scherp dat het boek The Treatment, van de Britse schrijfster Mo Hayder, juist tot een Belgische politiethriller is verwerkt. Dat geeft de film zeker een extra heftige laag, naast de aanwezigheid van sowieso al wat lugubere lagen die het plot nogal ‘dik’ maken. En die dikte zit de film misschien wel een klein beetje in de weg, alhoewel regisseur Hans Herbots de door…
Wat het meest opvallende aan Trumbo is weet ik nog niet zo goed. Is het dat dit serieuze (maar bij vlagen ook scherp-humoristische) drama gemaakt is door de man die ooit Austin Powers maakte? Of is het dat ik als filmfreak nog nooit van de naam Dalton Trumbo had gehoord, terwijl hij toch één van Hollywoods meest succesvolle scenaristen aller tijden is geweest? Wat overigens totaal niet opvallend is, is dat hoofdrolspeler Bryan – Breaking…
Mogelijk niet de beste misdaadthriller die ik dit jaar verwacht te zien, daarvoor bevat het scenario wel een paar te opvallende toevalligheden, maar ik vond deze nieuwe van John – The Road, Lawless – Hillcoat toch best wel geweldig. Met een werkelijke topcast weet hij zo’n beetje elk karakter nogal grijs te maken, waardoor het mogelijk lastig identificeren is met één van hen. Daarnaast verwacht ik overigens ook dat deze veel te ‘rustig’ is voor…
Mogelijk raar om een recensie te beginnen door te stellen dat een film als deze eigenlijk niet gerecenseerd moet worden, omdat recensies toch vaak een behoorlijk rationele component bevatten, terwijl deze film letterlijk en figuurlijk over dromen gaat: een wereld waarin ratio vaak ondergeschikt is. Dat ik daarnaast twee jaar geleden niet heel ver van de plek was waar deze film is opgenomen, en zelf ook een sjamaan bezocht heb in Puerto Nariño, dat maakt…
Naast een vrij sterke link met de huidige vluchtenlingenproblematiek (of ontstond die enkel in mijn hoofd?) biedt Land of Mine een mooi klein verhaal, gezet tegen de alles overheersende context van het einde van de Tweede Wereldoorlog in Denemarken. En die context heeft dan weer een functie in dat kleine verhaaltje, wat voor mij het af en toe ietwat voorspelbare aan het plot meer dan goed maakte. Daarnaast wilde ik een paar keer naar het…
Het zal voor mogelijk 15-20% aan smaak liggen, dat er een bepaald soort Britse humor is waar ik werkelijk totaal niks mee heb (zie ook The Inbetweeners Movie), maar de overige 80-85% voelt toch als vrij legitieme kritiek, want Moonwalkers is wat mij betreft de slechtste film die ik dit jaar in de bioscoop zag. Soms kreeg ik het gevoel naar een baby-film te kijken, of naar een ‘Jostifilm’ (met welgemeende excuses voor de gepassioneerde…
Na een ietwat risicovol begin weet één van Amerika’s meest kritische documentairemakers niet alleen ons Europeanen nogal wat veren tussen de billen te steken, uiteindelijk lijkt hij zelfs hoopvol te eindigen, waarbij z’n finale boodschap ook nog iets gelaagder in elkaar steekt dan je van zo’n ‘relmaker’ verwacht. Ik vraag me overigens af of de cynicus in, mij die Capitalism: A Love Story recenseerde, niet allang gelijk heeft gekregen, want waarom kijken wij allang niet…
Ik ging deze film met behoorlijk lage verwachtingen in. De reden daarvoor was dat ik ervan uitging dat een gevecht tussen Superman en Batman normaliter natuurlijk nooit een geloofwaardig gelijkwaardig gevecht zou kunnen worden, vanwege Supermans bovenmenselijke krachten. Maar om direct het beste aan deze film te noemen: m’n vrees daarover werd totaal niet bewaarheid. Dat gevecht wordt eigenlijk volledig bevredigend opgezet én uitgevoerd. En alleen daarom al ben ik erg positief over deze film!…
Er zijn een paar redenen waarom ik niet al te kritisch wil zijn op André van Durens De Helleveeg, zeker omdat de film me aan het eind toch ineens best stevig raakte. Terwijl ik gedurende het kijken van de film toch wel iets teveel plotgerelateerde kritiek had. Waardoor m’n uiteindelijke conclusie, vooral voor mensen die A.F.Th. van der Heijdens waarschijnlijk prachtige boek hebben gelezen, een beetje dubbel is. Ik had liever gezien dat ze een…
Na een behoorlijk frustrerende ervaring dacht ik mezelf emotioneel eens lekker te ‘pijnigen’ met een film waarvan ik verwachtte dat ie zo zoet als suiker was en mogelijk wat escapisme zou bieden waar ik even zin in had. Na de drie Oscarnominaties leek Brooklyn daar de ideale kandidaat voor, maar ik moet zeggen dat ik wel wat meer kreeg dan ik had verwacht. Regisseur John Crowley vertelt namelijk een vrij bescheiden, maar toch ook groots…