Damn, waar direct na afloop m’n eerste aantekeningen echt wel positief waren, bekroop me ook vrijwel direct het gevoel dat als ik wat meer afstand zou nemen – wat soms nodig is om zulke recensies te schrijven – ik waarschijnlijk steeds kritischer zou worden op deze Trainspotting-reünie. En inderdaad, dat is behoorlijk aan het gebeuren sinds ik zojuist begon met het uitwerken van m’n aantekeningen en het schrijven van deze woorden. Fijn, zo’n nostalgische terugblik,…
Ik hoorde vooraf al dat Jackie anders zou zijn dan ik verwachtte (vanwege de link met Crystal Fairy & the Magical Cactus, daarover verderop meer), en zelfs met die kennis in m’n achterhoofd verraste deze film over het leven van Jacqueline Kennedy/Onnasis/O. me nog altijd behoorlijk. Nu weet ik niet goed hoe zij in het echt was, maar een korte ‘struining’ door wat YouTube-video’s toont wel dat Portmans spel aardig on point is. Alhoewel dat wel wat verwarring opleverde, juist…
Fijn hoe Jim Jarmusch een verhaal over een dichter gebruikt om zelf een soort ‘film-gedicht’ te maken, compleet met een Shakespeareaans-achtige resolutie. En dat klinkt dan misschien direct wat hoogdravend, maar Jarmusch’ films gaan juist altijd over ontzettend herkenbare mensen, misschien wel zoals jij en ik. In Paterson zie je namelijk hoe een buschauffeur al dagdromend en z’n omgeving analyserend z’n rustige en gestructureerde leven omzet in poëzie, en dat werkt volgens mij nóg beter door…
Ron Goosens, Low Budget Stuntman is al de vierde film van het schrijf- en regieduo Steffen Haars en Flip van der Kuil, en wat een ‘heerlijke kutfilm’ is ook dit weer. Qua vertelling weer een stuk ‘kleiner’, wat in mijn ogen alleen maar positief is. Moest op een gegeven moment zelfs heel kort even aan Vlaamse films als Iedereen Beroemd en De helaasheid der dingen denken, maar die vergelijking gaat mank door de combinatie Hollandse ‘progressieve vrijheid’…
Na het zien van de trailer stond ik niet direct keihard te springen om deze film te zien, maar boy was I wrong..! Ik vond A Monster Calls namelijk een prachtig verhaal vertellen over hoe het geloven in magie kan helpen om met pijn om te kunnen gaan. Nu vroeg ik me tijdens de film wel al af of kinderen de mooie boodschap van het verhaal wel al volledig kunnen begrijpen (dat bedoel ik letterlijk, aangezien…
De maker van onder andere Oldboy en Stoker komt nu met The Handmaiden (a.k.a. Ah-ga-ssi, een naam waar best grapjes over te maken zijn ja), een prachtige, ingewikkelde, lekkere en ook zeker spannende thriller over een Koreaans meisje, in dienst van een jonge en rijke Japanse meid. Maar waar eigenlijk geen van de hoofdrolspelers te vertrouwen is, heeft Chan-wook Park ook een film gemaakt die jou als kijker wat in verwarring zal brengen, en daarin…
Wat er precies mis is met Live by Night, Ben Afflecks vierde film die hij zelf geregisseerd heeft, vind ik nog wat lastig te duiden, maar het zit hem in een ietwat onbevredigend verhaal en een behoorlijke miscasting, namelijk die van Affleck zelf in de hoofdrol. In slechts één scène vond ik hem redelijk overtuigen als wel-of-niet wannabe gangster, terwijl het verhaal wel volgepropt lijkt met ‘grote’ thema’s als boetedoening, wraak en moraliteit in een amorele…
Ik zag Moonlight reeds voordat programma’s als DWDD hier ontzettend enthousiast over berichtten, maar tijdens items ook (een groot deel van) de trailer lieten zien, die ik vooraf niet gezien had. Hoe dat mijn beleving van deze prachtige film verhoogde zal ik verderop uitleggen, maar juist dit lijkt me een film die zonder enige voorkennis eigenlijk nóg beter, interessanter en zelfs effectiever zal zijn, verwacht ik. Dus eigenlijk wil ik enkel zeggen: “Vertrouw me en…
Allereerst, Hacksaw Ridge vertelt een werkelijk ongelooflijk verhaal, waarvan het meest opmerkelijke is dat het waargebeurd is. Alleen al om het heroïsme van de hoofdrolspeler is dit een must-see voor iedereen die van oorlogsdrama’s houdt. Ik typte daar bewust ook “oorlog”, want met Mel Gibson aan het roer mag je wel wat heftige gevechten, ontploffingen, afvliegende onderbenen en bebloede lichamen verwachten. Het jammere voor de film is echter dat er dit jaar wel wat betere…
Yes, ik was zeer aangenaam verrast door Martin Koolhovens Brimstone. Een goede spanningsopbouw, een verrassend goede casting (met leuke verrassingen in kleinere rolletjes) en een heerlijke rust die toont dat Koolhoven door had het wiel niet opnieuw uit te hoeven vinden. De gedachte, dat je deze kunt zien als een ‘goede Tarantino-film’, maar dan zonder die overbodige en patserige actie waar Tarantino niet zonder kan, die nestelde zich vrij snel en stevig in m’n hoofd.…
De reden dat ik me behoorlijk goed vermaakte bij Assassin’s Creed lag niet aan de ‘kwaliteit’ van de film, maar doordat het verhaal vooral toont hoe volgens mij spiritueel ontzettend interessante verhalen door de kerk en z’n volgelingen (de tempeliers in dezen) totaal verkeerd geïnterpreteerd worden. Nu is dat voor mij niet nieuw, maar ik had – juist vanwege de totale onbelangrijkheid van een film als deze – dus wel genoeg tijd om na te…
The Founder schetst een vrij scherp beeld over moraliteit in onze vrijemarkteconomie, en stelt eigenlijk dat vooral nietsontziende mensen daarin makkelijker succesvol kunnen worden. Iets waar ik heel toevallig afgelopen week nog aardig verhit met iemand over sprak, en wat je bijna één op één over het succes van ene D. Trump kunt leggen. Alhoewel de achtergrond van Ray Kroc (een geweldig spelende Michael Keaton) veel minder luxueus was dan die van Trump, maar qua onderliggende…