Verwar deze Nederlandse documentaire niet met die Terrence Hill-‘klassieker’ uit 1973, al lijkt die film wel één van de twee redenen waarom deze documentaire dezelfde titel heeft. De andere reden voor deze titel voelde voor mij ietwat te gekunsteld aan helaas, waardoor deze docu vooral een ode aan Rome is geworden, en dan specifieker aan één wijk in die grote stad. Plus dat het redelijk interessant is om te zien waar de Italiaanse meesters Sergio…
Eén van de (in mijn ogen) beste scenaristen van de laatste decennia maakt met Molly’s Game z’n meer dan verdienstelijke regiedebuut met dit waargebeurde verhaal. ‘Helaas’ gaat dat verhaal over een vrij succesvol persoon uit een nog succesvoller gezin, waardoor je als kijker geen ‘empathie-met-de-underdog’-versterking van het drama krijgt. Hierdoor maakt Aaron Sorkins film niet écht impact, juist doordat het drama in de film niet veel meer dan een strijd om haar goede naam bleek.…
Met verrassende en genuanceerde neergezette karakters, flink wat interpretatie- en projectiemogelijkheden, een paar geweldige acteurs en Martin – In Bruges, Seven Psychopaths – McDonaghs inmiddels signature manier van verhalen vertellen (door niet echt een conventionele spanningsboog te gebruiken heb je als kijker op gegeven moment niet meer door waar het allemaal heen gaat) is Three Billboards Outside Ebbing, Missouri een film die heerlijk lang blijft hangen. Daarnaast is ie erg vermakelijk, met prachtrollen van Frances McDormand,…
Het valt me op dat ‘horror’ steeds vaker als genre opduikt in mooie menselijke drama’s. Nu zorgde dat er ook voor dat sommigen het prachtige A Ghost Story niet trokken (en daardoor dus ook de tragiek misten), iets wat bij Thelma mogelijk minder het geval zal zijn, want deze film is wel wat toegankelijker. Denk een beetje Hitchcock meets De Palma. Maar ook hier wordt ‘horror’ dus gebruikt om een erg mooi coming of age-verhaal te vertellen, waardoor ik…
Kort gezegd: Billy is een veel geslaagder regiedebuut dan die film van die andere bekende Brabander uit 2016. Nog korter gezegd: Billy = The Beaver meets Fight Club. En nog korter: ga Billy kijken! Niet enkel omdat debuterend regisseur Theo Maassen deze film zo heerlijk zelfbewust aan het promoten is, maar vooral omdat dit één van de grappigste (en betere) NLse films in tijden is, juist omdat er geen makkelijke keuzes gemaakt worden inzake de…
James Franco verrast aardig wat vrienden en vijanden met deze indrukwekkende film over het maken van één van de slechtste films ooit: The Room uit 2003. Het mysterie rondom ‘auteur’ Tommy Wiseau wordt niet alleen respectvol en goed in stand gehouden, maar bij vlagen zo neergezet dat ik zelfs aan de ultieme performance artist Andy Kaufman moest denken (één van de onderwerpen van de nummer 2 in m’n top-15-van-2017-lijstje). En eigenlijk geen een keer aan…
Inderdaad, dit jaar ‘slechts’ een top 15. De reden: ik heb amper 100 films gezien dit jaar, en om dan één op de vier films in m’n beste-van-het-jaar-lijstje te plaatsen is mogelijk wat teveel. De reden voor die “amper” is een lichte verschuiving naar meer TV-series en minder films, iets dat al jaren gaande is. Dat zorgde er ook voor dat het allerbeste dat ik dit jaar zag niet een film was, maar het derde…
Allereerst: ik zag met m’n neefje en nichtje de NLs nagesychroniseerde versie (met Rico Verhoeven!). Allertweet: ik had vooraf geen trailer gezien met de originele stemmen. Resultaat: ik vermaakte me best wel goed met dit simpele maar effectieve verhaaltje over een stier die helemaal geen vechtstier wil worden en z’n weg in het leven moet zien te vinden. Daarnaast verraste Verhoeven me enorm met z’n stemacteren, terwijl de film ook best subtiel genuanceerd is over…
Ik moet eerlijk toegeven dat het horen van deze titel, in combinatie met het genre “Japanse romanporno”, mijn mannelijke oren mogelijk bovengemiddeld deden spitsen. En ja: dit is een hele lekkere film. Maar daarnaast is het toch wel meer dan dat, want het is ook een grappige en opzwepende film over het liefdesspel, waarin nu eens een keer een vrouw de macht lijkt te hebben. Daarnaast zorgen de ‘regels’ van dit Japanse subgenre, dat vooral…
Deze Hongaarse inzending voor de Oscars en recente winnaar van de Gouden Beer in Berlijn is zó subtiel genuanceerd dat de balans daardoor soms een beetje zoek lijkt. Dat ik daarom wat lastig in het verhaal kwam is eigenlijk het enige niet-positieve dat ik over dit prachtig menselijke en gelaagde droomsprookje kan typen. Naast ’t feit dat tere zieltjes mogelijk teveel (maar wel degelijk functioneel) contrast voelen tussen de puurheid van allesoverstijgende liefde en de…
Woody Allen maakt al vijftig jaar films, waarvan de laatste 30 jaar elk jaar één. Wonder Wheel is Woody Allens 2017-film en is zeker niet z’n beste, maar ook lang niet zijn minste. Gezet in het hoopvolle naoorlogse Coney Island, contrasterend gevuld met klassiek (en al dan niet terecht) zeurende Woody-karakters, vertelt Wonder Wheel wederom een verhaal over verloren dromen, al dan niet ijdele ‘liefdeshoop’ en het trachten te ontsnappen aan je situatie; hoe onbewust…
Met een lichte scepsis betrad ik de bioscoopzaal voor dit vervolg op de Robin Williams-‘klassieker’ uit 1995, maar het duurde slechts enkele seconden voordat ik er behoorlijk zin in kreeg. En na het letterlijk uitleggen van de aanwezigheid van een beschrijvende/uitleggerige game-scène was ik totaal om en genoot ik uiteindelijk bijna de volledige twee uur van deze heerlijke familiefilm. Want Jumanji: Welcome to the Jungle is namelijk dé familiefilm van 2017, wat mij betreft. Heerlijke…