A Star Is Born (2018)

Het knapste aan deze inmiddels vierde versie (of derde remake) van A Star is Born is de regie van Bradley Cooper, geholpen door een scenario waarin op erg subtiele wijze een ‘herkenbaar’/invoelbaar verhaal over roem, persoonlijkheid, over lijken gaan en eerlijkheid wordt verteld. En dat het eigenlijk een best corny verhaaltje is, dat maakt Coopers prestatie eigenlijk nog indrukwekkender, want wat had deze film op veel momenten uit de bocht kunnen vliegen zeg. Hij is…

Wildlife (2018)

Wildlife is niet alleen het mooi klein gehouden regiedebuut van Paul – There Will Be Blood, Little Miss Sunshine – Dano, met zeer sterke rollen van Jake Gyllenhaal en Carey Mulligan, het is vooral ook een coming-of-age verhaal van een puber die met de scheiding van z’n ouders moet zien om te gaan. En daarin voel je wel hoe gruwelijk pijnlijk zoiets kan zijn, zeker als je letterlijk getuige bent van onder andere het geflirt…

White Boy Rick (2018)

Misschien kwam het deels door m’n lichte griep, maar ook bij dit misdaaddrama voelde ik behoorlijk wat tranen over m’n wangen lopen. Mogelijk vanwege het zien van die heftige verslavingsscène, net nadat ik Beautiful Boy zag, maar zeker ook omdat ik me wel wat zorgen maak in hoeverre die naargeestige sfeer uit het Detroit uit de jaren ’80, waarin dit waargebeurde verhaal zich afspeelt, misschien wel verergerd is sindsdien. Want voelde we in Killing Them…

Beautiful Boy (2018)

Dat de Vlaamse regisseur Felix van Groeningen erg goed de juiste dramatische snaren weet te raken, dat toonde hij al keihard met The Broken Circle Breakdown. Ja, hij maakte ook de geweldige boekverfilming De helaasheid der dingen en het heerlijk oprechte en dynamische Belgica, maar zijn Amerikaanse debuutfilm lijkt toch wel ’t meest op die prachtige film over hoe een jong gezin niet om kan gaan met de ziekte van hun dochter. In Beautiful Boy…

Shoplifters (a.k.a. Manbiki kazoku – 2018)

Nu kijk ik niet dagelijks Japanse films, maar wat me vooral opviel aan Gouden Palm-winnaar Shoplifters was dat ik volgens mij nog nooit zo’n ‘rebels’ Japans drama heb gezien. Natuurlijk gooien Japanners al decennialang hun frustraties (een gevolg van die veel striktere F-cultuur daar?) eruit via mega-gewelddadige manga-films, maar de ‘vrijheid’ die je voelt in vooral de dialogen en dynamiek van deze film – waarin de betekenis van familie/gezin in de huidige Japanse maatschappij wordt…

Black Mirror: Bandersnatch (2018)

Op de laatste nacht van het jaar had ik m’n laptop nodig om – heerlijk moe in bed – het experimentele Black Mirror: Bandersnatch te kijken. Allereerst natuurlijk een verrassend effectieve manier om piraterij tegen te gaan – zoiets interactiefs is niet zomaar te downloaden – maar daarnaast ook een geweldig concept, waar je heerlijk lyrisch over kunt zijn, al zag ik in alle vooral leuke mogelijkheden ook direct de beperkingen. Want wie bepaalt de…

Bird Box (2018)

Deze Netflix-film, met Sandra Bullock in een sterke hoofdrol, zou in één zin als volgt te duiden zijn: A Quiet Place meets The Happening, met een snufje The Walking Dead-wanhoop. De Deense regisseuse Susanne Bier brak ooit wereldwijd door met Brødre (Brothers, met o.a. Jake Gyllenhaal, was een remake daarvan), won een Oscar met Hævnen (a.k.a. In a Better World) en toonde met After the Wedding eveneens dat ze haar acteurs enorm geloofwaardig kan laten acteren.…

Roma (2018)

Rijkelijk gevuld met prachtige thema’s en mooie metaforen, gezet in een wereld met veel onderhuidse sociale onrust, blijkt Alfonso – Gravity, Children of Men – Cuarón met dit eerbetoon (aan z’n eigen voormalig nanny) één van de mooiste films van het jaar gemaakt te hebben. Als persoonlijke slice of life werkt de film al prachtig, maar ‘groter’ is het ook één mooie filosofische liefdesbrief aan het leven zelf, en dan speciaal aan vrouwen en hun ‘opofferingsgezindheid’. En…

Widows (2018)

Vijf jaar na het prachtige 12 Years a Slave komt Steve – Shame, Hunger – McQueen nu met z’n eerste meer Hollywood-genrefilm, en ook daarin toont ie z’n klasse. Widows is een lekkere spannende thriller, qua sfeer een beetje zoals Ben Afflecks The Town, maar dan met mooi gedetailleerde (en ook vrouwelijke) motieven, waarin raciale en politieke thema’s ook een belangrijke rol spelen. In een interview vertelde McQueen dat hij een belangrijke film wilde maken…

The Ballad of Buster Scruggs (2018)

Misschien wel de mooiste reactie die ik online op deze nieuwe Coen-broers Netflix-film zag: “Echt zo’n film die van mij wel dagen had mogen duren.” Een gigantisch compliment voor bijvoorbeeld de sfeer die deze filmmakende broers weten neer te zetten, maar ik verwacht dat het ook te maken heeft met de vrijheid die ze jou bieden om heerlijk wat te projecteren/interpreteren, waardoor je best wel wat persoonlijke zaken ‘op’ deze film kunt plakken. En dat…

Bohemian Rhapsody (2018)

Natuurlijk is Bohemian Rhapsody een must see voor alle Queen-fans, maar wat mij vooral opviel, was dat ik er door deze film juist weer achter kwam hoe enorm fan ik ooit was van deze band rondom Freddie Mercury (mogelijk hou ik daarom nog wel altijd van ‘uithaal-muziek’..?). Daarnaast wordt de casting van Rami – Mr. Robot, Buster’s Mal Heart – Malek als Mercury enkel overtroffen door de acteur die in de rol van Brian May…

First Man (2018)

Allereerst: First Man gaat over Neil Armstrong, niet zozeer (en zeker niet enkel) over zijn prestatie als eerste man op de maan. Allertweet: ondanks dat het nooit bewezen is, zijn er veel mensen die denken dat Armstrong leed aan het Syndroom van Asperger (een ‘mildere’ vorm van autisme). Daar werd in de jaren 50-60 van de vorige eeuw ook nog niet op getest, en het maakt voor z’n prestaties natuurlijk ook geen snars uit, maar…