Apex (2026)

Ondanks dat ik m’n hoofd halverwege de film (straffeloos overigens) voelde afdwalen, is deze overduidelijke Netflix-content-film wel aardig vermakelijk. Als je film ziet als puur entertainment en/of escapisme, dan is dit een makkelijke aanrader. Als je film ziet als iets dat je moet uitdagen of prikkelen, dan kijk je natuurlijk iets totaal anders. Hoe cool Charlize Theron haar survival- en klimkwaliteiten ook in mag zetten. Al werd dit nergens ‘filmisch’ gedramatiseerd en eerder juist wat…

Good Luck, Have Fun, Don’t Die (2025)

Yes, wat een heerlijke though provoking film was dit. Al was dit m’n eerste notitie na afloop: “meest fucked up film van het jaar, en lijkt wel gemaakt voor Sam Rockwells ‘gekte’“. Dat ik in de dagen ná het zien van deze film al meerdere YouTube-‘uitlegvideo’s’ gezien heb, die mijn initiële interpretatie ook weer wat ‘verfijnd’ hebben, dat toont vooral het meer dan interessante onderwerp natuurlijk. Al is dat onderwerp ook weer zó anti-Big Tech, dat…

They Will Kill You (2026)

Nu wil ik niet al te flauw beginnen door te zeggen dat het beste aan deze film de Disclosure Day-trailer was, die voorafging aan deze ‘John Wick meets Ready or Not 2: Here I Come‘, maar die trailer (waarbij ik na een seconde of vier, vijf overigens m’n oren en ogen dichtte om verder niets te weten over deze nieuwe van Spielberg) was wél het beste aan de Unlimited Night waarin ik They Will Kill…

The Rip (2026)

Wat een heerlijke luxe om een keer ‘blij’ te mogen zijn een lekkere simpele actiefilm te zien, na een streak aan ‘goede-films-kijken’ die precies een maand aanhield (ergens fijn om Eternity nóg een keer een sneer te geven ;)). Na een kwartier lang “Wees niet te kritisch Filmofiel, je kijkt deze voor z’n simpelheid!” tegen mezelf gezegd hebbende, kon ik namelijk best hard genieten van deze lekkere ‘puzzel-actiethriller’ met in de hoofdrollen Affleck en Damon,…

Avatar: Fire and Ash (2025)

Yes, ik kwam een stuk vrolijker de IMAX-zaal uitgelopen dan na afloop van het tweede deel, hoeveel dit ook (deels) een herhaling van zetten bleek te zijn. Qua verhaal val je namelijk ergens in, en zonder duidelijke sturing naar waar dit grootse verhaal heen zou moeten gaan, zou dit dus net zo goed deel 14 als deel 3 kunnen zijn. Ja, daarin zit een duidelijk bedoelde kritiek op Avatar: Fire and Ash als film, maar…

Amsterdamned II (2025)

Bijna 40 jaar na het verschijnen van één van Nederlands ‘culterigste’ actiefilms komt Dick Maas nu met deel II, dat zich ‘slechts’ 30 jaar later afspeelt. Vermakelijk, echt Maasiaans Nederlands in hoe ‘wij’ overál over moeten kunnen praten, ongeacht welke gevoeligheid dan ook, maar ik kreeg ergens ook het gevoel dat Maas geen take extra lijkt te doen als iedereen zijn, haar, of hun zinnen (inhoudelijk) afdoende heeft opgezegd. Daarnaast wordt des te duidelijker dat…

Predator: Badlands (2025)

Okay, Predator: Badlands is misschien niet de beste Predator-film in Dan Trachtenbergs verrassend goede wedergeboorte-trilogie, maar bevat wel één van de coolste cliffhangers ooit, waardoor het ook geen trilogie zal blijven, verwacht ik. En dat ik daar bijna “hoop ik” typte, dat zegt natuurlijk wel wat. Na de Native American-insteek in Prey, en een soort animatie-anthology in Predator: Killer of Killers, legt Trachtenberg hier op bevredigender wijze de link met één van dé bedrijven uit…

The Running Man (2025)

Toch grappig om te zien hoe de Britse regisseur Edgar Wright, die ooit doorbrak met een drietal (bijna) parodie-films op Amerikaanse blockbusters, nu zelf de beste Amerikaanse blockbuster van het jaar maakt. Geholpen door de grootste ster van het moment, met een geüpdatet script waarin je ook aardig wat hedendaagse politiek kunt ‘voelen’, en al de tweede film dit jaar die geschreven lijkt door ene Richard Bachman. En ik typ “lijkt”, want dat is ‘gewoon’…

Tron: Ares (2025)

Is het inmiddels zover, dat ik films wel eens net zo ’terloops’ beoordeel als een aflevering van een populaire tv-serie? Ik ging zaterdagavond namelijk met de allersimpelste en vermoeide verwachtingen naar Tron: Ares, waarbij ik – door de tegenvallende buzz er omheen – klaar zat om me best te gaan ergeren aan de risicoloze commercialiteit van deze film. Maar wat bleek: de Noorse maker van Bandidas (!?), Max Manus en Kon-Tiki – Joachim Rønning – heeft…

The Smashing Machine (2025)

“The story of legendary mixed martial arts & UFC fighter Mark Kerr.“, aldus de waargebeurd-verhaal-synopsis van deze nieuwe van Bennie – Uncut Gems, Good Time – Safdie, met een Oscarnominatiewaardig optreden van Dwayne ‘The Rock’ Johnson. Oftewel: hét verhaal van de man(nen) die UFC op de kaart zette(n), nog vóórdat het een miljoenenbusiness werd. En vergelijkbaar met hoe bovenstaande jou mogelijk wat conventies doet verwachten, merkte ik tijdens de film dat Safdie juist met mijn…

One Battle After Another (2025)

Holy smokes, wat wordt dit een geweldige filmherfst. Twee van de beste, scherpste en/of meest interessante filmmakers van onze tijd komen deze weken namelijk met hun nieuwste. Volgende week is Ari – Hereditary – Aster aan de beurt met het heerlijk rebelse Eddington, en vandaag gaat Paul Thomas Andersons One Battle After Another in première. Maar over welke ‘strijd’ heeft hij het? Die tegen de deep state, zonder ook maar iets concreet te benoemen..? Die waaraan…

Relay (2024)

Direct na afloop van deze Riz Ahmed-Lily James-Sam Worthington klokkenluidersmisdaadthriller hoorde ik iemand vertellen dat deze zeer snel op één van de streamingdiensten te zien zal zijn, en toen viel het allemaal wat meer in elkaar. Relay is namelijk meer ‘opvulling’, of content, dan dat het ‘kunst’ is (als in: een verhaal waarvan je vóelt dat de makers het moesten vertellen). Vermakelijke opvulling hoor, maar als ik eerlijk ben: nog geen 24 uur later voel…