Susanne met haar mooie achternaam maakte eerder het originele Brødre (remade als Brothers) en daarna het wat ongeziene Things We Lost in the Fire, en met In a Better World won ze afgelopen februari de Oscar voor ‘best foreign language film’. Nu moet ik zeggen dat de film me wel raakte, maar ik weet niet of dat niet meer met persoonlijke ervaringen te maken had dan met de kwaliteit van de film. Want ondanks dat…
Stone is een erg intrigerende film die door een hoop mensen als ‘slecht’ en ‘saai’ betiteld zal worden, ben ik bang, maar dat uiteindelijk zeker niet is. Probleem met de film is dat ie op een nogal onconventionele manier ‘diep’ gaat. Ik heb ook nog lang niet voor 100% door wat ‘ze’ precies willen zeggen, maar zoals ik al zei: de film intrigeert me behoorlijk… Het verhaal gaat over een parole officer Mabry (Robert De…
De trailer en aanwezigheid van Will Ferrell gaven de doorslag, en gisteravond zag ik Megamind, van de regisseur van Madagascar. Ik heb me boven verwachting vermaakt met een leuke animatiefilm met voldoende fun voor de kids, maar ook een paar leuke verwijzingen die het voor volwassenen ook goed te behappen maken. Ideaal om met je zoon, dochter, neefje of nichtje te kijken dus. En er zit zelfs een mooie boodschap in… Megamind wordt als baby…
Na het zien van de trailer had ik erg veel zin in dit vervolg (?) op Bruce Lee’s Fist of Fury, die ik nooit gezien heb, maar waar aan het eind toch iedereen overhoop geknald schijnt te worden. Ik moet zeggen dat ik ook best genoten heb, alhoewel de film minder spectaculair is dan de trailer doet vermoeden, maar op een ander vlak wel wat verraste. Jammer dat het verhaal zo ‘bekend’ is… Legend of…
Vrijwel iedereen zal deze klassieker kennen van de zin “I’m mad as hell and I’m not gonna take it anymore“, gebezigd tijdens een live uitzending door nieuwslezer Howard Beale. Ik was verbaasd dat deze scène al na één-derde in de film te zien was, en ik was dan ook erg verbaasd door de enorme hoeveelheid informatie en verhaallijnen die regisseur Sidney Lumet erg bevredigend tot één film heeft weten te maken. En bijna 35 jaar…
Sow, wat een mooie kleine, pure en eerlijke film is Rabbit Hole. Nicole Kidman en Aaron Eckhart spelen de sterren van de hemel, maar ook Dianne Wiest ‘delivers‘ weer. En ook al is hetgeen waar ze mee moeten dealen – het verlies van een zoontje – gruwelijk, de film is nergens een cheap-ass tranentrekker. Al had ik het gisteren niet erg gevonden als het dat wél meer was geweest… Er zullen genoeg psychoanalytici iets kunnen…
Toen ik bij de videotheek het DVD-hoesje zag had ik niet gedacht deze film te kijken, maar toen ik de trailer van deze film bekeek kreeg ik er ineens wel zin in. I Saw the Devil is een beetje een combinatie tussen The Chaser en Oldboy, twee geweldige Koreaanse films. Ik vind deze niet zo goed als die twee (ook al krijgt deze een 8,0 (!!!) op IMDb), maar geeft wel een ongecensureerde en/of ongeremde…
Limitless is geweldig entertainment voor het grote publiek, met een rol die op Bradley Coopers lijf is geschreven. Maar let wel op dat je niet al te kritisch bent, want hoe kortzichtig is de gedachte dat als je ongelimiteerde mogelijkheden en een ‘four-digit-IQ’ hebt, je enkel en alleen aan het vergaren van zoveel mogelijk geld en macht gaat denken..? Inderdaad: een vraag die de film wel oproept, maar waar ie niet scherp genoeg voor is…
Tja, hoe zal ik hierover beginnen? Meteen m’n lichte teleurstelling maar laten merken, of toch eerst vertellen hoe vermakelijk hij af en toe wél is? Ik kan ook de “zorg dat je de trailer niet al té vaak gezien hebt”-aanpak kiezen, of mensen in streng-Christelijke dorpen afraden deze film te gaan kijken, want er zitten nogal wat grappen in die ten koste gaan van het Christendom. Ja, ik had gehoopt dat ik veel positiever zou…
Tijdens het kijken van Kubricks Paths of Glory kon ik me niet aan de gedachte onttrekken dat Kubrick waarschijnlijk ook het geweldige boek Voyage au bout de la nuit van Louis-Ferdinand Céline heeft gelezen. Paths of Glory riep namelijk hetzelfde cynische gevoel over de rot- en corruptheid van de mens bij me op, iets wat Céline zo goed beschrijft dat je er écht depressief van kunt worden. Ik zou bijna willen zeggen dat Paths of…
Stephen Frears maakte eerder films als Dangerous Liaisons, The Grifters, High Fidelity en The Queen, to name a few, en nu komt ie met het schijnbare niemendalletje Tamara Drewe. Toen ik de poster/DVD-hoes (zie hiernaast/-onder) zag dacht ik nog: “Sow, die hoes ziet er cheap uit, ondanks de fijne Gemma Arterton”, maar toen ik ‘m vrijdagavond aardig vermoeid keek was ik aangenaam verrast. Tamara Drewe gaat over een vrouw (Tamara dus) die als succesvol columniste…
Geweldige muziek en een zeer interessante kijk op het zuiden van de VS deden mij meer begrip ontwikkelen voor iets wat wij (lees: “ik”?) vrijwel altijd als gestoorde christenfundamentalisten zagen. En dat is behoorlijk knap, want meestal lach ik om mensen die in een kerk ineens gaan shaken en zingen, omdat ze ‘bevangen’ worden door de heilige geest. Searching for the Wrong-Eyed Jesus liet me inzien dat bekrompenheid mij ook niet altijd helemaal vreemd is.…