The History of Sound is een mooie rustige film over verlangen, muziek en liefde, lichtelijk gepresenteerd als waargebeurd verhaal (wat het niet is!), maar ook een film die je wel wat ‘ruimte’ moet geven. Maar geraak je er dan eenmaal in, dan is het best hard genieten van zowel de acteerprestaties, de mooie settings als de tragiek in het verhaal. En nu kende ik de schoonheid van die (intensere?) Amerikaanse muziekbeleving al – van een…
Ik weet niet of ik met hogere verwachtingen een filmzaal in kon lopen dan bij de voorpremière van Hamnet, een dag nadat dit meesterwerk van Chloé – Nomadland, Eternals – Zhao de Golden Globe voor Beste Dramafilm had gewonnen. En waar zulke verwachtingen wel eens in de weg zitten, dacht ik daar hier vanaf het allereerste shot niet meer aan. Ik werd namelijk zó meegenomen in de subtiliteit van het verhaal, dat ik aan het…
Yes, I was entertained..! Maar uiteindelijk ook wel wat teleurgesteld. Denzel steelt zo’n beetje elke scène waarin hij zit, Mescal is overtuigend maar geen Crowe en Pascals karakter is interessanter dan de film ‘m ruimte gaf. Waarmee ik direct bij m’n grootste kritiek op Gladiator II kom: de film bevat enkele zeer ‘grootse’ thema’s, maar het scenario (en zeker enkele dialoog-scènes) lijkt de kwaliteit te missen om die thema’s te kunnen dragen. Of de thema’s…
Als je die zes BAFTA-nominaties voor dit prachtig pijnlijke, maar ook intrigerend ‘trippy‘ portret over eenzaamheid en depressie afzet tegen die ontbrekende Oscarnominaties, dan voel je waarschijnlijk direct hoe conservatief The Academy toch nog altijd is. Ik vrees namelijk dat ik wel weet waarom Amerikanen hier hun vingers niet aan durfden te branden, al hoop ik hard ongelijk te hebben. Maar terug naar de film zelf, die nogal hauntingly in m’n hoofd blijft hangen. Niet alleen…
Sow hey, die Schotse Charlotte Wells debuteert even met een melancholisch meesterwerk zeg. Wat je overigens totaal niet af moet schrikken hoor, want Aftersun is ook een heerlijke ‘herinnering’ aan een zomer waarin onze hoofdpersoon met opvallende, maar ook fijne gevoelens aan terugdenkt. Iets dat natuurlijk ontzettend goed werkt op zaken als pijnlichaam, ego, e.d., waardoor dit voor velen ook makkelijk mee-/invoelbaar zal zijn. En dat levert dus een film op met een tweetal prachtige…
De meesten zullen Maggie Gyllenhaal kennen als actrice in topfilms als Secretary, Stranger Than Fiction, The Dark Knight en/of Crazy Heart, van haar hoofdrol in tv-serie The Deuce, of als zus van Jake. Maar na The Lost Daughter staat ze wat mij betreft ook bekend als een zelfverzekerde regisseur met flink wat lef, want wát een krachtig regiedebuut is dit psychologisch drama (met thriller-spanning). Ze durft hier namelijk best stevig te schuren inzake het normaliter…