In sterk contrast met de film die ik hiervoor recenseerde daagt Alex Garland je met Annihilation juist ongelooflijk uit om mee/na te denken, want wat was het heerlijk filosoferen na het zien van deze visueel ook prachtige Netflix-film zeg! Garland gaat nog een stap verder dan met z’n intrigerend-geweldige Ex Machina, en maakt wederom een film die speelt met een angst die wij als mensen al dan niet onbewust mogelijk allemaal wel voelen; dat we onze…
Ik begrijp dat Amerikanen zulke films nodig hebben om zichzelf te kunnen overtuigen dat ze het goed voor denken te hebben met de wereld, maar ik begrijp net zo goed dat zulke heroïsche verhalen in niet-Amerikaanse landen alleen maar meer weerstand oproepen. Zeker als je weet dat oorlogsvoering een geweldig goed verdienmodel is voor veel president-ondersteunende donoren. 12 Strong, met een paar grote namen in de cast (Chris – Thor uit The Avengers – Hemsworth,…
Of Harry Dean Stanton ‘wist’ dat hij twee weken voor de release van deze film zou sterven weet ik niet, maar wat een prachtige lofrede/eerbetoon aan één van de beste acteurs aller tijden is Lucky mede daardoor geworden zeg. Over een stoere atheïst die aan ’t eind van z’n leven toch wel angstig lijkt te worden vanwege het onvermijdbare einde, maar er ook achter komt dat er aardig wat mensen om hem geven. Waardoor hij…
Ondanks dat het meer John Le Carré meets Jason Bourne dan een dikke actiefilm is, met een (te?) ingewikkeld plot van verraad op verraad op verraad – waardoor je als kijker tot het eind ook geen zekerheden hebt in hoe het nu precies allemaal zit – en ik ‘m vijf dagen na het zien alweer aardig vergeten ben, bood Red Sparrow toch exact wat ik nodig had: heerlijk escapisme, vermomd als een klassieke (of zo…
Toen ik wat vrienden na het zien van deze film appte dat ik me het eerste uur wel af en toe afvroeg wat er – buiten die heerlijke lome zomersfeer in de film, erg fijn op de koudste dag van het jaar – nou zo bijzonder was aan Call Me by Your Name, maar dat ik aan het eind van de film misschien wel letterlijk ‘veranderd’ was, was het grapje van één van hen onbedoeld…
Lang geleden dat ik zo hard moest huilen na het zien van een film. Mogelijk was de reden daarvoor wat ‘breder’ dan enkel het zien van deze film (door een lichte buikgriep was ik emotioneel wat ‘labieler’ volgens mij), maar wat maakte deze film me verdrietig over de slechtheid van sommige mensen zeg. Ik schrok ook een beetje van het feit dat de film mij liet voelen (of denken?) dat racisten van mij allemaal direct…
Een verrassend goede en vermakelijke film, van de maker van Lars and the Real Girl, met een onbevreesde hoofdrol van Margo – The Wolf of Wall Street – Robbie, over het meest zwart schaap dat ooit in het internationale kunstschaatsen te zien is geweest. Nu kwam dat ‘zwarte’ deels door haar eigen achtergrond en ’t feit dat die totaal niet paste bij die wat elitaire glamourwereld van die sport, maar toch vooral doordat ze in…
The Florida Project is het ietwat behapbaardere jongere broertje (of zusje) van American Honey, de film die vorig jaar mijn top 15 van het jaar aanvoerde. De mooie rol van Willem Dafoe, als soort surrogaatvader en/of morele rots in de branding in het leven van de voornamelijk zeer jonge karakters in de film, werd gelukkig genomineerd voor een Oscar voor Beste Mannelijke Bijrol. Want daardoor krijgt deze erg mooie film van Sean Baker heel wat meer…
The Shape of Water is een prachtige film(ervaring) die niet alleen technisch gezien erg fijn in elkaar zit, maar Guillermo del Toro’s voor 13 Oscars genomineerde sprookje-voor-volwassenen heeft ook een ontzettend rijkgevuld plot met daaronder een heel mooi klein verhaaltje. Jammer dat de maker schijnbaar openlijk over dat “kleine verhaaltje” praat, wat Nederlands bekendste filmjournalist deed besluiten het een onderwerp te maken tijdens een uitzending van Jinek. Daardoor wist ik dus vooraf al grotendeels waar…
Het meest opvallende aan The Post is niet dat het gewoon wederom een erg goede en strakke vertelling van meesterregisseur Steven Spielberg is, maar dat het hele filmmaakproces – van idee tot scherm – slechts negen maanden (!) in beslag nam. Met andere woorden: dat je voelt dat vrijwel alles in deze film over de Pentagon Papers en de Vietnamoorlog (denk begin jaren 70 van de vorige eeuw) een link heeft met het presidentschap van…
Ook al is dé speech waar naar toe wordt gewerkt minder intens dan in Dunkirk (een Amerikaanse productie!), die ook vrijwel naadloos ín Darkest Hour geplakt had kunnen worden – de twee films spelen namelijk in exact hetzelfde tijdsgewricht – de twijfel en menselijkheid waarmee regisseur Joe Wright (en vooral ook Gary Oldman) Winston Churchill hier neerzet is fenomenaal. Én interessant, want het valt me op dat de laatste jaren de twijfel en onzekerheid van…
Alexander – Sideways, Nebraska – Payne’s nieuwste film is een zeer goed gemaakte crowdpleaser met een paar goed cynische steken naar onze maatschappij. Daarnaast is het ook een wat voortkabbelende komedie met een mooi klein verhaaltje over opgroeien en/of het vinden van een haalbaar doel. Maar doordat de film hier ook een beetje tussen blijft hangen, heb ik ’t gevoel dat ik deze film wel wat sneller zal vergeten dan Payne’s eerdere films. De aanwezigheid van…