Antebellum (2020)

Dat ik direct na het zien van deze film m’n notitielijstje begon met “Holy shit, wat een stevig politiek geladen krachtfilm zeg!“, en niet veel later afsloot met “Holy smokes…“, dat toont wel hoe stevig deze film bij mij aan kwam. Ik wist gelukkig NIETS vooraf, dus heb die misleidende trailer ook niet gezien. Al verwacht ik, dat de meeste van de negatieve reacties op IMDb afkomstig zijn van mensen die zich in allerlei verhalen/bochten…

The Hunger Games: Mockingjay – Part 2 (2015)

Ondanks dat ik zeker wel wat kritiek op dit vierde en laatste deel heb, stelde ik na afloop van de nachtvoorstelling wederom dat deze franchise, in vergelijking tot andere ‘tiener-franchises’ als Twilight, Harry Potter en The Maze Runner, met gemak de beste is. Natuurlijk is ie vooral te vergelijken met laatstgenoemde, en ook al had ik het gevoel dat één scène zo uit Maze Runner: The Scorch Trials had kunnen komen en ze het derde boek…

Inherent Vice (2014)

Inherent Vice lijkt in eerste instantie een wat stonede film noir die nogal volgepropt is met vette scènes, scherpe oneliners, een hele verrassende en aparte voice-over en heel veel wiet. Maar zoals het alle meesterwerken van Paul Thomas Anderson (PTA) betaamt is Inherent Vice vooral een film die maar beter blijft worden, hoe langer hij nasuddert. Dus waar ik eerst dacht dat het vooral een leuke en grappige zijstap was van PTA, kan ik nu…

The Hunger Games: Mockingjay – Part 1

Als niet-lezer van de boeken was ik nogal verbaasd over de ‘sfeerverandering’ in dit derde deel van de The Hunger Games-franchise. Waar de eerste twee films het vooral nog moesten hebben van een overdaad aan futuristische glamour en actie, daar is dit derde deel (eigenlijk “deel 3a“) meer een rustige en wat duistere situatieschets. Plottechnisch lijkt het verhaal aardig bevredigend over twee films verdeeld te zijn, waarbij je in dit deel voelt dat de rem…

The Hunger Games: Catching Fire (2013)

Zonder enige schroom kan ik zeggen dat ik The Hunger Games: Catching Fire behoorlijk geweldig vond en een stuk beter dan het eerste deel. Waarschijnlijk is het vooral tekenend dat ik écht al zin heb om volgend jaar het volgende deel te zien, en dat is iets dat niet vaak uit mijn mond/vingers komt. Of ik daar regisseur Francis – I Am Legend, Constantine – Lawrence de credits voor moet geven weet ik niet zeker,…

The Messenger (2009)

Met The Messenger toont debuterend regisseur en schrijver van I’m Not There Oren Moverman dat hij in de gaten gehouden mag worden. Daarnaast toont Ben Foster wéér z’n grote talent en laat ook Woody Harrelson zien nog altijd een veelzijdig en groot acteur te zijn (hij maakte deze film dus in hetzelfde jaar als ’t hilarische Zombieland). En dan heb ik het nog eens niet over de sterke bijrollen van Samantha Morton en zeker ook…