Eurovision Song Contest: The Story of Fire Saga (2020)

Dat Will – Anchorman, Saturday Night Live – Ferrells humor nogal wat overeenkomsten heeft met het behoorlijk campy Songfestival, dat kwam voor mij niet echt als een verrassing. Dus dat zijn heerlijke zelfoverschattende én -spottende humor perfect werkt in David – Wedding Crashers, The Judge – Dobkins ode aan die jaarlijkse muziek-extravaganza, bijgestaan door een geweldige Rachel – The Notebook, Midnight in Paris – McAdams, dat maakt het overduidelijke kopiëren van een werkende film- en…

Irresistable (2020)

Jon Stewart – bekend als host van Comedy Centrals scherp-satirische nieuws-commentaar-programma The Daily Show (hij was de voorganger van Trevor Noah) – toont met Irresistible wederom hoe gruwelijk scherp zijn kritische oog is, door met deze film niet alleen de spindoctors en corruptie in het Amerikaanse politieke systeem een veeg uit de pan te geven, maar ons als kijkers mogelijk ook wel… En het ‘enge’ aan deze film: er zitten stiekem ook zoveel feiten en…

The King of Staten Island (2020)

Yes, als Saturday Night Live-fan genoot ik ontzettend hard van Pete Davidsons (semi-)autobiografische The King of Staten Island, geregisseerd door iemand die nogal bedreven is in dit soort ‘grown child‘-verhalen: Judd – The 40 Year Old Virgin, Knocked Up, This is 40, Trainwreck – Apatow. Vooral de heerlijke én eerlijke dialogen vielen me op, al is het – zo in nabeschouwing – ook wel jammer dat veel heftige/interessante thema’s enkel aangeraakt worden (zelfmoordgedachtes, wat blowen…

The Lovebirds (2020)

De beste manier om van deze simpele komedie-versie van Queen & Slim (met een vleug Date Night en een zoutkorreltje Crazy, Stupid, Love.) te genieten, is door te vergeten dat ie van de regisseur van The Big Sick is, maar juist geregisseerd is door de schrijver van Wet Hot American Summer. Want zonder verwachtingen is The Lovebirds een lekker tussendoortje, waarin veel bekende elementen worden gecombineerd, dat door de vrij aardige chemistry tussen de hoofdrolspelers…

Bad Education (2019)

Bad Education toont met dit waargebeurde verhaal haarscherp hoe velen (of iedereen?) met het juiste verhaal wel tot iets corrupts in staat zijn. Extra treffend door de wereld waarin het gezet is, waarin professionals nogal ondergewaardeerd (lees: onderbetaald) worden, mogelijk omdat sommigen werken vanuit iets als een roeping. Geholpen door enkele geweldige castkeuzes (Hugh Jackmans meest ‘grijze’ rol ooit, maar ook Allison Janney is weer beter dan nodig!), raakt dit verhaal aardig wat onderwerpen, die…

Murder Mystery (2019)

Yes, na het ‘gedoe’ rondom het nuanceren van m’n recensie van Planet of the Humans, had ik even behoefte aan makkelijk vermaak, en precies dát levert Murder Mystery. Zo simpel als de titel klinkt, zo is de film ook. Precies wat ik nodig had, en om het in één zin samen te vatten: Murder Mystery is een lekkere pretentieloze en zelfspottende versie van Knives Out, die ik juist wat te gekunsteld vond. Precies wat je…

Bad Boys for Life (2020)

Yes, Bad Boys for Life biedt vrijwel hetzelfde heerlijke escapisme als de twee eerste delen die ongeveer 20 (!) jaar geleden uit kwamen. Mijn eerste reactie na afloop: “Damn, die Belgisch-Marokkaanse makers Adil en Bilall (van Black en Patser) mogen wel fuckin’ trots zijn op hun Hollywooddebuut..!” Even later kon ik dat best authentiek aanvoelende ‘straat-gevoel’ wat beter nuanceren, waarin ik mogelijk wat ver ging door het te koppelen aan de veelal mindere authentiek aanvoelende…

Guns Akimbo (2019)

Inhoudelijk ben ik deze film – anderhalve maand na het zien in een preview – al vrijwel geheel weer vergeten, maar wat ik me nog wel herinner: dit soort over-the-top-films gaat ontzettend vaak net zo ontzettend mis, maar dat was hier niet echt het geval. Ik vermaakte me meer dan voldoende met deze enorme quatschfilm, gezet in een nabije (en dystopische) toekomst. Over een trollende nerd (Daniel – Harry P., Swiss Army Man – Radcliffe)…

Marriage Story (2019)

Holy wauw…! Marriage Story is Baumbachs meesterwerk over een lopende scheiding, geweldig neergezet door de terecht voor Oscars genomineerde Adam Driver en Scarlett Johansson. De prachtig eerlijke en ‘grijze’ emoties maakten hun karakters Charlie en Nicole zó invoelbaar, dat ik op gegeven moment niet meer wist in hoeverre ik nou m’n eigen ervaringen op de film zat te projecteren. Ik merkte dat ik tijdens de film Charlie’s motivaties al in mezelf aan het onderzoeken was,…

Jojo Rabbit (2019)

Of het m’n vakantievermoeidheid was, dat weet ik niet zeker, maar ik merkte dat Jojo Rabbit mij een stuk steviger raakte dan ik vooraf verwacht had. Niet alleen vanwege de geweldige inzet van prachtige muziek die historisch totaal niet kan kloppen, maar zeker door het ontwapenende acteerwerk en een prachtig gedicht van Rilke. En om Taika – What We Do in the Shadows, Thor: Ragnarok – Waititi’s nazi-komedie-drama ergens mee te vergelijken: denk aan het…

Dolemite Is My Name (2019)

“Dolemite is my name, and fuckin’ up motherfuckers is my game!“, aldus Rudy Ray Moore, Eddie Murphy’s ‘comeback’-rol in dit hele vette waargebeurde verhaal (het derde waargebeurde verhaal op rij dat ik recenseer!). Vooral voor rap-/hip hop-liefhebbers mogelijk een bekende naam, maar voor mij was het heerlijk ontdekken van (en meeleven met) Murphy’s karakter. Af en toe kreeg ik zelfs een wat ‘naar’ gevoel, omdat je bij elke scène voelt dat het volledig mis kan…

The Peanut Butter Falcon (2019)

Allereerst: The Peanut Butter Falcon is een geweldig mooi en zoet sprookje dat vooral uitblinkt doordat ’t hoofdonderwerp – een jonge man met Down ontsnapt uit een verzorgingshuis om beroepsworstelaar te worden en vindt op z’n homeriaanse queeste hulp (en ‘familie’) op een onverwachte plek – prachtig niet-sentimenteel wordt gebracht. Iets dat bij ‘dit soort’ films vaak een lastig te balanceren iets is. Maar dat zit hier dus behoorlijk goed. Allertweet: dit is ook een…