Zeroville (2019)

Allereerst: Zeroville past ‘quatsch-wise‘ perfect bij de film uit m’n vorige recensie (Valley of the Gods). Maar waar ik bij Lech Majewski nog dacht, dat hij als liefdeskind van Lynch en Dupieux ooit in een vat met mescaline was gevallen, lijkt Zeroville in eerste instantie gemaakt onder invloed van regisseur James Franco’s (en acteur Seth Rogens) favoriete drug: cannabis. En ik raad je ook aan de film onder invloed van die drug te kijken, want…

Long Shot (2019)

Long Shot mixt de progressiviteit van films als Vice (al was die Adam McKay-/Christian Bale-film initieel niet zo liberal bedoeld), de scherpte van series als House of Cards, de stupiditeit van Trump (al is de film ‘partijtechnisch’ ook wel wat verwarrend) en de stonede humor van Seth Rogen. Het meest opmerkelijke – naast de perfecte mannenfantasie die Charlize Theron speelt – is dat dit wonderwel redelijk in balans blijft, waardoor Long Shot als één van de leukste…

The Disaster Artist (2017)

James Franco verrast aardig wat vrienden en vijanden met deze indrukwekkende film over het maken van één van de slechtste films ooit: The Room uit 2003. Het mysterie rondom ‘auteur’ Tommy Wiseau wordt niet alleen respectvol en goed in stand gehouden, maar bij vlagen zo neergezet dat ik zelfs aan de ultieme performance artist Andy Kaufman moest denken (één van de onderwerpen van de nummer 2 in m’n top-15-van-2017-lijstje). En eigenlijk geen een keer aan…

Sausage Party (2016)

Okay, waar begin ik…? Met een oneliner als “Sausage Party is like Toy Story on steroids and viagra!“? Of met de mededeling dat er dit jaar waarschijnlijk geen film zal zijn waarbij jouw ‘willing suspension of disbelief‘ groter moet zijn om de film überhaupt te trekken? Of met de waarschuwing dat deze animatiefilm TOTAAL ONGESCHIKT is voor kinderen? Al is m’n sensatiebeluste kant wel gruwelijk benieuwd naar hoe een ouder deze film pedagogisch verantwoord uitgelegd krijgt ;). Maar…

Steve Jobs (2015)

Ik weet niet of Ashton Kutchers Jobs daar wél geschikt voor is, want die heb ik nooit gezien, maar voor een ‘standaard’ biografie over het leven van deze inmiddels legendarische Apple-oprichter moet je Danny Boyle’s Steve Jobs níet kijken. Het aparte script van Aaron – The Social Network, The Newsroom – Sorkin levert namelijk een zogenaamde ‘love it or hate it‘-film op, en zoals wel vaker zit ik daar dan ergens tussenin. Ik denk namelijk dat…

The Interview (2014)

Door al het gedoe vanwege die Sony-hack (met de dreiging met aanslagen als deze film uitgebracht zou worden) heeft deze film nogal wat extra aandacht gekregen, waardoor de verwachtingen van de meeste kijkers waarschijnlijk torenhoog zijn. Ik vrees echter dat dat ook veel teleurstellingen teweeg zal brengen. Als je weet dat dit de nieuwe is van de makers van Pineapple Express en This Is the End, dan weet je echter wél wat je moet verwachten.…

This Is the End (2013)

Natuurlijk moet ik weer beginnen met zeggen hoe persoonlijk het komedie-genre is, maar meteen daarna wil ik ook wel schreeuwen hoe HARD ik gelachen heb met This Is the End, het regiedebuut van het schrijfduo Seth Rogen-Evan Goldberg. Samen schreven ze o.a. The Green Hornet, Superbad en Pineapple Express, maar voor deze ‘einde-van-de-wereld horror-parodie-komedie’ hebben ze ongeveer iedereen waar ze ooit mee gewerkt hebben zo ver gekregen om zichzelf (of een parodie daarop) te spelen,…

Take This Waltz (2011)

Actrice Sarah – My Life Without Me, Dawn of the Dead – Polley levert met haar tweede film als regisseuse (wederom?) een opmerkelijke en risicovolle film af, die vanwege het gekozen perspectief en een ongemakkelijke combinatie van realisme en kunstmatigheid niet iedereen aan zal spreken, denk ik. Maar als de film je raakt, dan zou ie je ook wel eens hard kunnen raken… Michelle Williams speelt de hoofdrol als dromerige, rusteloze en kwetsbare Margot, een…

50/50 (2011)

De makers van 50/50 hebben voor een gedurfde combinatie gekozen door een drama over de 27-jarige Adam die kanker krijgt deels te verpakken als stoner comedy. Niet alleen door een nogal lompe Seth – The Pineapple Express – Rogen op te laten draven, maar ook door het veelvuldige gebruik van medicinale marihuana en de leuke gevolgen daarvan te tonen. En ik moet zeggen: ik heb zowel keihard gelachen als tranen op voelen wellen, dus het is…

Kung Fu Panda 2 (2011)

Yes, ook ik vond Kung Fu Panda 2 beter dan het eerste deel, dat net niet lang genoeg was om irritant te worden. De slotscène van deel 2 deed iets wat ik bij zo’n franchise-films niet vaak heb: zin hebben in het volgende deel. Daar mag best twee jaar overheen gaan, dat dan weer wel, maar als deze opgaande lijn wordt voortgezet, wat voor punt zou dat derde deel dan wel niet krijgen? Kung Fu…

The Green Hornet (2011)

Yes, ik heb me aardig vermaakt met The Green Hornet. De actiescènes zijn goed gemaakt, de Black Beauty (auto) is geweldig, en de grappige dialogen werkten meestal ook wel. En toch zou ik ‘m niet veel hoger dan een 6,5 geven, denk ik… Als Michel – Eternal Sunshine of the Spotless Mind, Human Nature, Be Kind Rewind, The Science of Sleep, etc. – Gondry zich op een superhelden-film focust, geschreven door Seth Rogen, die eerder…

Funny People (2009)

Verwacht van Funny People niet het hilarische van The 40-Year Old Virgin. Toch moest ik zeker meerdere keren keihard lachen. Wat het meest opviel aan deze film was dat Judd Apatow wat meer probeert dan alleen platte humor. Wat ook opviel was dat de film 146 (!) minuten duurt. En dat de film uiteindelijk niet helemaal ‘in balans’ voelt, dat nam ik in elk geval op de koop toe. Ik moet eerlijk zeggen: toen de…