Tesla (2020)

Sow hey..! Waar ik een (conventionele?) biopic over Nicola Tesla – één van de meest miskende genieën/uitvinders ooit? – verwachtte, bleek Tesla één van de meest weirde mixups van het jaar te zijn geworden. Waarschijnlijk een groot deel van de reden voor die nogal lage waardering op IMDb, want ik geef toe dat ik ook best graag een iets conventionelere drama- en/of spanningsboog had gewild. Mede omdat de reden om voor deze vorm te kiezen…

Valerian and the City of a Thousand Planets (2017)

Valerian and the City of a Thousand Planets is een overweldigend groots gemaakt 3D-spektakel dat bijna 200 miljoen euro gekost heeft (de duurste Franse productie ooit!), maar verhaaltechnisch ook een behoorlijk slechte film, helaas. Luc – Lucy, The Fifth Element – Besson tracht wat diepgang te veinzen door z’n acteurs wat oude wijsheden op te laten lezen, en daarin raakt ie een paar keer toch wel iets interessants. Nu vrees ik dat dat vooral projectie…

The Magnificent Seven (2016)

Voor een hedendaagse remake van de klassiekers The Magnificent Seven en Seven Samurai (Kurosawa’s origineel waarop John Sturges’ remake uit 1960 gebaseerd is) biedt deze van Antoine – Training Day – Fuqua best wat aardige momenten en een paar goede scènes, die het hedendaagse bioscooppubliek waarschijnlijk zeker zullen behagen. Maar deze film, met een goede Denzel in de hoofdrol, bijgestaan door een mooie multi-culti-ratjetoe aan acteurs, toont vooral ook waarom die epische klassiekers minstens drie uur…

Good Kill (2014)

In hoeverre deze nieuwe van Andrew – Gattaca, Lord of War – Niccol lijdt onder de eerdere release van Clint Eastwoods controversiële(re) American Sniper is wat moeilijk in te schatten, maar tijdens de film maakte ik al de flauwe grap dat hij deze net zo goed “American Droner” hadden kunnen noemen. Want ondanks de zeer duidelijke in your face-kritiek op het Amerikaanse drone-programma – waardoor straaljagerpiloten niet meer de lucht in gaan maar ergens in een…

Predestination (2014)

Ten eerste: Back to the Future’s Dr. Emmett Brown zou zich het apelazarus schrikken van de tijdreisparadox(en) in Predestination. Daarnaast is het apart om een science-fiction film te zien die zich vooral in ons verleden afspeelt, wat alles wel wat intrigerender maakt. Alsof dat nog nodig was, met een script dat zo’n geweldige mindfuck is dat ik me afvraag of ze enkel een zo ingewikkeld mogelijke puzzel hebben willen creëren, of dat ze er écht iets…

Boyhood (2014)

Allereerst: ik ben al erg lang een groot fan van Richard Linklater. Ik denk dat er weinig filmmakers zijn waarvan ik (relatief bekeken) meer heb gezien dan van hem. Dus met die achtergrond – en bijbehorende hoge verwachtingen, ook nog eens gevoed door de louter positieve dingen die ik er over gehoord had – ging ik Boyhood in. Gevaarlijk natuurlijk, maar Linklater zou Linklater niet zijn als hij me toch weer op een andere manier…

Before Midnight (2013)

Negen jaar later komen we Jesse en Celine (gelukkig) wederom tegen, deze keer op vakantie in Griekenland. En wederom weten regisseur-scenarist Richard Linklater en mede-schrijvers Ethan Hawke en Julie Delpy mij te verbazen met geweldige en af en toe eng herkenbare dialogen, die zo naturel ogen dat je je amper voor kunt stellen dat ze geschreven en gerepeteerd zijn. Over de resulterende pijn en pracht van eerlijkheid in misschien wel de mooiste en meest unieke…

Sinister (2012)

Eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat Sinister toch nét wat langer blijft hangen dan ik net na het zien van deze Ethan Hawke-horrorfilm verwachtte. En dat komt niet alleen doordat de film echt ’n paar ‘heerlijk’ heftige schrikmomenten bevat, maar op één of andere manier voel ik ook een lichte neiging om langer na te denken over het hoe en vooral waarom van wat je ziet gebeuren. Nu verwacht ik dat die ‘zoektocht’ geen belangrijke…

Brooklyn’s Finest (2010)

Brooklyn’s Finest is een mooi staaltje van “Mijn debuutfilm was geweldig, maar daarna kreeg ik van Hollywood zoveel aanbiedingen, dat de films die ik daarna maakte toch wat afgeraffeld aanvoelen en minder gepassioneerd zijn, ook al had ik acteurs als Mark Wahlberg (Shooter), Bruce Willis en Monica Bellucci (Tears of the Sun) en Ethan Hawke, Don Cheadle, Richard Gere en Wesley – fucking – Snipes tot m’n beschikking“. Inderdaad: Wesley Snipes zit in Brooklyn’s Finest…!…

New York, I Love You (2009)

Als de VVV van New York ooit verlegen zit om een promotiefilmpje, dan kunnen ze vanaf nu dus altijd teruggrijpen op New York, I Love You, de Amerikaanse variant op Paris, je t’aime. Dit is overigens die uitzondering op de regel dat Amerikaanse ‘remakes’ altijd minder zouden zijn. Maar man o man, als ik wél geld zou hebben zou ik zo impulsief zijn geweest en direct een ticket geboekt hebben om nog voor de zomer…

Daybreakers (2009)

Als je film gewoon ziet als vermaak dan zul je Daybreakers wel vet vinden, zeker als je van blood & gore houdt. Ook is het wel eens verfrissend te zien dat er ook hele vette special fx make up e.d. gemaakt wordt zónder de hulp van Greg Nicotero. Als je echter ook maar iets dieper van film wilt genieten, dan is Daybreakers natuurlijk best een slechte film. Ook al heb ik er ’s nachts wel…

Tape (2001)

Ik weet niet meer welke Richard Linklater-film ik als eerste zag. Was het Before Sunrise op aanraden van Roger Avary, of was het Waking Life? Natuurlijk doet dat er ook niet toe, maar nu ik Tape heb gezien kan ik alleen maar wéér concluderen: ik ben fan van hem en van z’n capaciteiten om écht dialogen te schrijven. Want hoe krijg je een film over drie mensen in een motelkamer anders voor anderhalf uur boeiend?…