Het is wat te makkelijk om te zeggen dat Hill mogelijk toch een ‘supervising producer‘ of zo nodig had toen hij deze film maakte, maar ik vrees dat dat wel beetje het ‘probleem’ van deze navelstaarderige Hollywoodsatire is. Er zitten namelijk best opmerkelijk grappige, soms superscherpe en altijd ‘fijn om naar te kijken’ scènes in deze film, waarin de aardigste acteur ter wereld – Keanu Reeves – eigenlijk een versie van zichzelf speelt die mogelijk…
De reden waarom dit Braziliaanse misdaad-drama zo goed blijft hangen is vooral die zeer opvallende verhaalopzet, die ook jij waarschijnlijk niet zult verwachten. Waardoor de film dus heel wat meer/anders zegt dan jij als kijker mogelijk wilt. Ergens moest ik zelfs denken aan David Lynch’ geweldige Twin Peaks: The Return (tv), omdat de maker daar volgens mij net zo speelt met wat ‘wij’ als kijkers willen, terwijl dat – zeker bij The Secret Agent –…
Opvallend gebaseerd op een Amerikaans boek is No Other Choice al de tweede verfilming van dit ‘corporate thriller‘-verhaal (na Costa-Gravas’ Le couperet uit 2005). En nu ik achteraf dus weet dat Park – Oldboy, The Handmaiden – Chan-wook hiervoor Amerikaans bronmateriaal gebruikte, en daar een Koreaanse schaamte-gevoeligheid overheen goot, valt alles nog wat duidelijker op z’n plek. Terwijl ik eerder wilde stellen dat de maker van die lompe wraaktrilogie (Sympathy for Mr. Vengeance, Oldboy en…
Wat een heerlijke luxe om een keer ‘blij’ te mogen zijn een lekkere simpele actiefilm te zien, na een streak aan ‘goede-films-kijken’ die precies een maand aanhield (ergens fijn om Eternity nóg een keer een sneer te geven ;)). Na een kwartier lang “Wees niet te kritisch Filmofiel, je kijkt deze voor z’n simpelheid!” tegen mezelf gezegd hebbende, kon ik namelijk best hard genieten van deze lekkere ‘puzzel-actiethriller’ met in de hoofdrollen Affleck en Damon,…
Nu kijk ik niet echt veel Iraanse films, dus dat ik Jafar Panahi in m’n hoofd even verwarde met Asghar Farhadi en wilde melden dat je wel kunt zien dat It Was Just an Accident van dezelfde maker is als A Separation, dat toont dus vooral mijn gebrekkige kennis. Terwijl de films wel wat overeenkomsten vertonen. De belangrijkste: beide films bieden een opvallend ‘levendig’ kijkje in de Iraanse samenleving, weten drama zó inleefbaar te maken…
Yes, en wauw, wat een film. Of zoals één van m’n aantekeningen na afloop: “Geweldig: broederliefde, trauma’s, psychiatrisch patiënten die denken Björn van ABBA te zijn, een onverwacht vette autocrash en dat allemaal in een duidelijke maar ontzettend goed ingevulde formule…” Daarnaast vond ik het wederom geweldig om te zien dat Mads – Casino Royale, Valhalla Rising, The Promised Land – Mikkelsen in z’n geboorteland veel gevarieerdere rollen mag spelen dan ‘in Hollywood’, waar iedereen…
Fijn..! Ik vond Wake Up Dead Man de beste in de Knives Out–franchise tot nu toe, waarbij ik direct moet zeggen dat ik ook niet echt van kluchten houd. Daarnaast past deze derde film best goed in deze tijd. Zowel qua Kerstgedachte, maar zeker ook politiek. Er zitten namelijk best wat links tussen Josh Brolins karakter en mensen die overal maar strijd in denken te moeten zien (en die behoorlijk aan de macht zijn momenteel),…
Qua zelfverzekerdheid lijkt Josh – The Crown (tv), Challengers – O’Connors karakter in het eerste deel zeker wel het titulaire karakter in deze nieuwe, ‘nostalgische’ heist-film van Kelly – First Cow, Night Moves, Meek’s Cutoff – Reichardt. Maar al snel lijkt dit uit een soort privilege te komen waar het drollerige type zich totaal niet bewust van is. En daardoor blijkt de titel ineens 100% ironisch. Of toch niet, als je wat uitzoomt en ziet…
Ik had over deze ‘nieuwe Colin Farrell’ enkel een interessante artikel-kop voorbij zien komen ergens, en ik wist dat ie gemaakt was door ‘genre-verrasser’ Edward – Im Westen nichts Neues, Conclave – Berger. Oh ja, en dat ‘dark comedy‘ als genre werd vermeld. Voor mij genoeg redenen om ‘m zonder verdere kennis op te zetten, iets wat een meekijkende vriend wat ‘lastig’ vond. Maar ja, hij bleef ook continu rationele opmerkingen maken, terwijl ik allang…
Yes, buiten dat ik niet verwachtte echt hardop te moeten lachen om een ‘hoofd-kop-moment’, toont Bugonia vooral (en wederom) dat Yorgos – Kynodontas, Alpeis, The Lobster, The Favourite, The Killing of a Sacred Deer, Poor Things – Lanthimos een kunstenaar is, die vanuit z’n eigen positie en/of visie film als medium inzet om zijn verhalen te vertellen. Daarin zit hij echter niet ‘vast’ in welk filmmaakframe dan ook, waardoor zijn films altijd interessant zijn (dus…
Natuurlijk veel meer drama dan de komedie die de trailer doet vermoeden, want dit is Derek – The Place Beyond the Pines, Blue Valentine – Cianfrance’s poging om een crowdpleaser te maken van een ogenschijnlijk nogal opmerkelijk waargebeurd verhaal. En ondanks dat de (top)cast, en vooral Channing Tatum, al mijn sympathie krijgt en de film ook aardig dynamisch ‘doorloopt’, verliet ik toch wel ietwat teleurgesteld de zaal. En dat, terwijl ik vanwege vakantie ruim twee weken…
Holy smokes, wat wordt dit een geweldige filmherfst. Twee van de beste, scherpste en/of meest interessante filmmakers van onze tijd komen deze weken namelijk met hun nieuwste. Volgende week is Ari – Hereditary – Aster aan de beurt met het heerlijk rebelse Eddington, en vandaag gaat Paul Thomas Andersons One Battle After Another in première. Maar over welke ‘strijd’ heeft hij het? Die tegen de deep state, zonder ook maar iets concreet te benoemen..? Die waaraan…