Als je ongeveer 50% van de speelduur van een horrorfilm jezelf afvraagt waarom je jezelf dit aandoet, dan kan dat natuurlijk een enorme dis zijn, maar hier bedoel ik dit grotendeels positief. Juist doordat de fu_&*ng enge horror zo ‘ogendichtknijpend’ was, valt het contrast met het vrij rustige drama in het verhaal nog meer op. En zou alle horror misschien een metafoor voor het wel/niet verwerken van heftig familienieuws zijn, of wilde Stephen King (op wiens…
Sowieso een must-see voor iedereen die meer wil weten over meesterregisseur Werner Herzog en zijn films én documentaires. Heerlijk inspirerend en inzicht-verschaffend, maar als documentaire niet bovengemiddeld goed gemaakt. Als in: ik miste iets van een rode draad om me die 1u45m volledig geboeid te houden (merkte dat ik te vaak de tijd zat te checken). Hoe ‘slim’ grote namen als Christian – Rescue Dawn – Bale, Nicole Kidman & Robert Pattinson (uit Queen of…
Deze regiedebuutfilm van acteur Jake – New Girl (tv), Drinking Buddies, Spider-Man: Across the Spider-Verse – Johnson is vooral gewoon een erg leuke, ‘fijne’ American indie, zonder grote onderwerpen te schuwen, maar ook nooit vergetend dat het vooral als (tragi)komedie bedoeld is. Met talloze creatieve vondsten, leuke cameo’s en een gegeven dat goed ‘verwarrend’ en (licht-)scherp-absurdistisch wordt neergezet. Ergens zou het zo een remake van een (onbekende) Franse film kunnen zijn geweest (juist vanwege het…
Technisch en esthetisch gezien is Spider-Man: Across the Spider-Verse mogelijk nóg creatiever dan het ontzettend verrassende, ambitieuze en Oscar-winnende Spider-Man: Into the Spider-Verse. Met een ontiegelijk aantal grote namen in de (voice-)cast ook zeker een geweldig feest der herkenning, en een ‘diepere’ laag in het verhaal deed me zelfs heel kort aan Lynch’ Twin Peaks denken (mega-compliment wat mij betreft ja). Maar wat me wel tegenstond: ik wist vooraf niet hoe opzichtig het verhaal à…
Tarantino & Avary’s podcast The Video Archives is een heerlijke bron van vette filmtips, zoals deze western uit 1972. Met hoofdrollen voor een cynisch-realistische Burt Lancaster en een jonge lieutenant die je zo’n 30 jaar later als senator voorbij zag komen in de eerste X-Men film (die zo fel vóór mutantenwetten was, dat J-Law hem even moest aanpakken van Magneto?). Al verwijst de titel op die nogal mysterieus-mythische ‘American indian‘, die zeker behoorlijk whitewash‘erig grof…
Yes, Renfield biedt een hoofdrolspeler die toont waarom ‘Getting in the Cage’ a thing is geworden in entertainmentland, in een Dracula-vertelling met een best leuke hedendaagse twist, die in mijn ogen zelfs als een cynische parabel voor ons neoliberale kapitalisme kan doorgaan. Al projecteer ik zulke zaken mogelijk iets te graag op veel van wat ik zie. Maar hier is zo duidelijk een link gelegd met enkele publieke figuren die het discours de laatste jaren bepaalden,…
Ja, ik kijk echt bijna alles hè? Zelfs zo’n tiende deel in een franchise die van mij na deel 7 eigenlijk had ‘móeten’ stoppen (na de dood van Walker), maar daar toonde ‘Hollywood’ toch wel dat geld een stuk belangrijk is dan ‘legacy‘. Al heeft de franchise natuurlijk ook enorm veel fans, en als je ziet welke grote sterren (en zelfs Oscarwinnaars) er nu ook weer opdraven: iedereen lijkt het vet te vinden om zo’n…
“Holy bloody moly“, zo luidde m’n tweede aantekening na het zien van Ari – Hereditary, Midsommar – Asters nieuwste, met een geweldig acterende Joaquin – Joker, The Master – Phoenix. Beau is Afraid is namelijk met afstand de raarste film van het jaar (en ik zag Brandon Cronenbergs Infinity Pool ook al (recensie volgt nog)). Maar mogelijk dat jouw mind nu wel al schreeuwt: “Hey FILMOFIEL, wat was je eerste aantekening dan??” Nou, ik zal…
Aan de ene kant: het is superknap hoe James Gunn het voor elkaar krijgt om al die verhaallijnen wél bij elkaar te houden. Aan de andere kant: het is veel meer ‘puzzelen’ (kunde) dan ‘creëren’ (kunst), dus films als Guardians of the Galaxy Vol. 3 zijn vooral producten van een industrie, waarin dan af en toe wat pareltjes verborgen blijken. En inderdaad: deze trilogie-afsluiter (!?!) bevat dé ultieme filmfanaatfantasie, wat gekoppeld is aan de essentie…
Ooit brak Scrubs (tv)-acteur Zach Braff als regisseur lekker door met z’n American indie Garden State (met/tegenover Natalie Portman), waarna zijn Wish I Was Here en Going in Style hem niet echt naar grotere hoogten wisten te stuwen. Maar met A Good Person biedt hij Florence – Midsommar, Don’t Worry Darling – Pugh (en ook Morgan Freeman) een geweldige kans om écht te shinen. En dan is de film zeker niet perfect hoor (de film volgt…
Schijnbaar de langste film in de Evil Dead-franchise, maar ik vond Lee – The Hole in the Ground – Cronins Evil Dead Rise lekker ‘uptempo’ en heerlijk gore-y verlopen. Ik vermaak me dan ook best makkelijk met dit soort horror – meer blood & gore & winks dan keiharde schrikmomenten (er is maar liefst 6.500 liter nepbloed gebruikt in deze film!) – juist omdat ik hier minder van wakker blijk te liggen. Al zag ik…
Misschien wel het meest opvallende aan dit regiedebuut van Riley (kleindochter van Elvis) Keough en Gina Gammell, is hoe teder oordeelloos hun vertelling over deze jongeren op het Pine Ridge-reservaat in South Dakota, USA is. Al is de wereld waarin onze hoofdkarakters (fantastisch naturel gespeeld door non-acteurs) zich bevinden allesbehalve teder. War Pony biedt namelijk ook een ongenadig hard en deprimerend beeld van een verdwijnende cultuur, en hoe een ogenschijnlijk weerloos volk (al wordt met…