Alsof de goden ermee speelden, noteerde ik – direct na afloop van het zien van deze emotioneel echt prachtige film – de woorden waarmee de vandaag overleden Isiah Whitlock Jr. voor altijd geassocieerd zal worden: “Holy shiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiittttttt!“. Gevolgd door “…wat een enorm aantal rake scenes zeg: zoveel intens gevoelige gezinsdynamiek van top level, waardoor alle karakters ineens mensen zijn die je het beste wenst, maar die duidelijk ook nog iets van ‘lering’ nodig hebben…” En…
Wauw, was dit even een andere film dan ik verwachtte, en ook een film die behoorlijk veel over ‘identiteit’ wil zeggen, zonder dat alles voor je ingevuld wordt. En dat toont in elk geval de hand van een filmmaker met léf, die ook goed weet hoe humor in zo’n film juist kan helpen om ‘ons’ mee te blijven laten gaan met een best verward hoofdkarakter: een man die niet lekker in z’n vel zit, maar…
Het tweevoudig Oscargenomineerde The Worst Person in the World toont wederom hoe geweldig de Noorse cineast Joachim Trier onze (westerse) menselijke geest weet te doorgronden. Maar waar dat in Oslo, 31. august ook nog best ‘zwaar’ was, daar is Verdens verste menneske ook gewoon een leuke, hippe en bij vlagen grappige film. Mooi balancerend op het randje van een jeugdig ‘ik vind dat we kritisch/woke inzake álles moeten zijn’ en ‘betekent opgroeien niet ook dat…