Het is natuurlijk altijd gevaarlijk om ’terug te gaan’ naar een tekenfilmserie uit je jeugd. Als fervent kijker van He-Man and the Masters of the Universe (tv) dook ik toentertijd vrij makkelijk in het best uitgemolken verhaal van een jochie dat echt wel specialer is dan de rest. Maar wat ik gisteravond meemaakte bij de 4Dx-versie van Masters of the Universe zal ik niet snel vergeten. Waar ik die continue afleiding van zo’n bewegende stoel…
Volgens mij is het voor mij als man bijna onmogelijk om de aantrekkingskracht van The Lost City op waarde te schatten. Ik zag deze ‘boeketreeks-film’ namelijk in een zaal waarin vooral de vrouwen zich de spreekwoordelijke ‘ballen uit de broek’ lachten. Inderdaad, een biologisch gezien vrij lastig ‘spreekwoord’. Maar met het risico om politiek-gender-gevoelig volledig uit de bocht te vliegen, voelde The Lost City voor mij een beetje hetzelfde aan als een kledingruilfeestje voor vrouwen:…