The Spy Who Dumped Me (2018)

Als de begintitels van een film worden vergezeld door Scorpions’ Wind of Change, dan weet je natuurlijk direct al dat er weinig serieus te nemen is aan de film die gaat volgen. Toch moet ik toegeven dat ik keihard genoten heb van The Spy Who Dumped Me, die je in het kort kunt samenvatten als Game Night meets Mission: Impossible – Fallout, maar dan met ontzettend goede vrouwenhumor (door én voor vrouwen gemaakt) en twee…

Shadow Dancer (2012)

Door de recente relletjes in Belfast lijkt Shadow Dancer ineens niet zo outdated te zijn als ik in eerste instantie dacht, want ook al zijn de Irish Troubles ‘officieel’ dan wel voorbij sinds het Goede Vrijdag-akkoord, er zit nog altijd genoeg pijn en haat tussen de verschillende partijen in vooral Noord-Ierland. Maar wat ik absoluut niet begrijp is dat een commerciële bioscoopketen als Pathé deze film dan in een sneak preview draait, waar vrijwel iedereen op ’n makkelijke…

Johnny English Reborn (2011)

Na een dag behoorlijk hard werken was ik gisteravond dermate moe dat ik ’n lekkere simpele komedie wilde zien, en ondanks dat ik het eerste deel slechts ‘aardig’ vond, besloot ik Johnny English Reborn te kijken. Ik ben overigens enkel een ‘gemiddeld’ fan van Rowan Atkinsons strapatsen, maar moet toegeven dat dit tweede deel in z’n James Bond-spoof-serie mij gaf waar ik zin in had: gemakkelijk vermaak… Vijf jaar geleden is English, door een mislukte…