Na de gruwelijk succesvolle KONY2012-YouTube-actie is de urgentie van deze film wel wat verdwenen, zeker omdat die YouTube-video ook al voldoende gedramatiseerd is. Maar Machine Gun Preacher is zeker wel interessant, omdat het ten eerste een biopic van een echte bad-boy-turns-hulpverlener is. Daarnaast snap ik critici überhaupt niet wat er tegen het vragen van aandacht voor deze gruwelijkheden is, dus een film als deze verwelkom ik daarom ook graag. En ten derde is het de nieuwe film van Marc – Monster’s Ball, Stranger Than Fiction – Forster. Dat hij door de grote noodzaak om dit verhaal te vertellen wat minder aandacht lijkt te hebben gestoken in het tonen van karaktermotivaties e.d. is dan wel jammer, want daardoor is Machine Gun Preacher als film niet al te sterk…

Maar eerst: als je deze film “stom” vindt omdat er zo’n duidelijke christelijke boodschap achter zit, dan raad ik je aan om Searching for the Wrong-Eyed Jesus maar eens te kijken. Deze documentaire uit 2003 toonde mij hoe bekrompen ikzelf (ook) dacht over de streng-gelovigen in het zuiden van de VS. Grappig dat ik deze streng-gelovigen zelf van bekrompenheid betichtte, terwijl die documentaire erg genuanceerd toont dat in een gebied waar veel mensen écht arm zijn de keuzevrijheid al snel beperkt is tot een leven vol drank, drugs en criminaliteit én een leven in het teken van het geloof. Als dat de enige twee opties zijn (probeer je dat aub voor te stellen vóórdat je een oordeel velt), dan snap ik wel dat veel mensen zich in hun geloof storten (en verliezen).

Maar ik zal niet te lang hierop ingaan, want dan heb ik nog wel meer sociologische voorbeelden hoe groepen helaas steeds ongenuanceerder over elkaar denken (polarisatie, anyone?). Ik wil enkel aangeven dat de christelijke boodschap voor de mensen in het zuiden net zo logisch is als dat wij onze vrijheid op het gebied van abortus, euthanasie en/of homorechten logisch vinden, dus oordeel niet zo snel, en veroordeel deze film niet omdat de hoofdrolspeler ineens in God gaat geloven. Voor hem was het God of een vrij zekere snelle dood, en welke keuze zou jij dan maken?

Gerard Butler speelt Sam Childers, en aan ’t begin van de film komt ie net vrij uit de gevangenis. In plaats van dat hij z’n vrouw (de altijd prachtige Michelle Monaghan) in elkaar slaat omdat ze gestopt is met strippen besluit hij om z’n beste maat Donnie (Michael – Take Shelter – Shannon) te bezoeken. Niet veel later is ie high van de heroïne en weer wat later overvallen ze een dealer. Als ze onderweg zelf bijna worden overvallen en Sam deze overvaller vermoordt (geen spoilers hier) is voor hem de maat vol. Zonder duidelijke reden (zie m’n kritiekpunt over karaktermotivaties hierboven) draait hij 180° en besluit z’n leven in ’t teken van God te stellen. Als hij een missionaris over z’n werk in Afrika hoort praten is het voor Sam ook vrij snel (en wederom onzichtbaar gefundeerd) duidelijk dat hij naar Afrika moet om daar ‘goed werk’ te gaan doen. En daar ontpopt hij zich tot het karakter uit de titel, want hij deinst er niet voor terug om de LRA van Joseph Kony te bestrijden met hun eigen wapens…

Ja, als het geen waargebeurd verhaal zou zijn, dan zou ik deze film wel wat meer afkraken, denk ik. Maar mogelijk dat de échte Childers niet wilde dat bepaalde zaken uitgelegd of getoond zouden worden, want misschien vond hij dat het drama in het verhaal van de Afrikaanse kinderen hoort te zitten, niet in zijn persoonlijke strijd. Dat de film op ongeveer 2/3 dan toch interessant wordt omdat Childers zichzelf steeds meer ‘verliest’ in z’n cause is slechts een gedeeltelijke ‘goedmaking’, want ik denk dat beide dramatische lijnen wel degelijk vollédig naast elkaar hadden kunnen worden uitgewerkt. Dat dat niet gebeurt is een teleurstelling, en dat de KONY2012-mannen de urgentie van de boodschap hebben weggekaapt zal er ook wel voor gezorgd hebben dat er nog altijd geen releasedatum bekend is van deze film…

IMDb: http://www.imdb.com/title/tt1586752

Reageer met je Facebook-account

Geef een reactie

Previous Post
«
Next Post
»