Gewoon een must see voor iedereen die weet dat film meer is dan enkel vermaak, al is deze tweedelige ‘miniserie’ (a.k.a. 3 uur-lange documentaire die in twee duidelijke delen is opgeknipt) natuurlijk onmisbaar voor fans van inmiddels klassiekers als Blazing Saddles, Young Frankenstein, The History of the World, Part 1 en Spaceballs, to name just a few. Maar dat Brooks’ invloed op cinema door velen onderschat wordt, ontdekte ik ook pas toen ik herinnerd moest…
Ondanks alle eerste negatieve reacties was ik gisteravond toch aardig benieuwd of ze van het best leuke idee achter Pixels toch nog iets van een leuke film gemaakt zouden hebben, en ik moet eerlijk zeggen: toen ik me over de domheid van het scenario heen gezet had, werd ik mild vermaakt zonder échte irritaties. Natuurlijk geen echt positief begin van m’n recensie, maar het grootste probleem met deze film – naast de (te?) grote willing…
Na de ontwerptechnisch gruwelijk corny openingcredits ontpopte The Wedding Ringer zich vrij snel tot een best hilarische, alhoewel zeer formule-matige komedie, waar volgens mij het voltallige sneak preview-publiek hard om moest lachen. Opmerkelijk dat deze Kevin Hart-komedie dan toch vrij plotseling geen bioscooprelease krijgt in Nederland. Terwijl er zoveel slechtere komedies wél het witte doek halen hier… Het verhaal Doug Harris (Josh – Wish I Was Here, Mardi Gras: Spring Break – Gad) is een succesvol zakenman…
In een mindere bui zou ik deze film net zo goed keihard af kunnen zeiken, want The Internship is een vrij standaard formulefilm met schaamteloze brand placement (“product placement” dekt de lading bij lange na niet), vol met ongeloofwaardigheden. Maar de chemie die Vince Vaughn en Owen Wilson acht jaar geleden in Wedding Crashers toonden is nog altijd lichtelijk aanwezig (als ik een percentage zou moeten noemen, zo’n 32%) en de film bevat zeker twee…