The United States vs. Billie Holiday (2021)

De Oscarwaardige performance van Andra Day in de titelrol maakt The United States vs. Billie Holiday sowieso ‘verplicht voer’ voor filmfans, maar ik was toch enigszins teleurgesteld door Lee – Precious, The Butler – Daniels’ film zelf. Deels omdat de film heel duidelijk in dit tijdsgewricht ‘past’, want hij kan zo in het rijtje Judas and the Black Messiah, Ma Rainey’s Black Bottom en One Night in Miami, maar die drie films waren drama-technisch toch…

The Last Black Man in San Francisco (2019)

Ah shit. Was ik op zoek naar broodnodig escapisme, zet ik ‘per ongeluk’ deze mooie poëtische film op, die veel te ‘meanderend’ was om me even af te leiden van de zaken waarvan ik afgeleid wilde worden. Terwijl alles aan deze bij vlagen licht-surrealistische film liefde voor cinema en prachtige creativiteit uitstraalt. Soms wordt me wel eens verweten dat ik mijn ‘context’ teveel meeneem in mijn recensies (een opmerking die ik best kan begrijpen, maar…

Just Mercy (2019)

Misschien wel het grootste compliment dat ik deze kwaadmakende en indrukwekkende film kan maken, is dat ik tijdens de aftiteling dacht: “Hey, dat was een goed waargebeurd verhaal, maar dan in vrij korte tijd verteld!” Toen ik echter zag dat het inmiddels 2 uur en 16 minuten later was, was ik dan ook aardig verbaasd. Maar zó goed wordt het verhaal dus verteld, en zo goed zat ik er ook in. Zou dat komen doordat…

Mudbound (2017)

Lang geleden dat ik zo hard moest huilen na het zien van een film. Mogelijk was de reden daarvoor wat ‘breder’ dan enkel het zien van deze film (door een lichte buikgriep was ik emotioneel wat ‘labieler’ volgens mij), maar wat maakte deze film me verdrietig over de slechtheid van sommige mensen zeg. Ik schrok ook een beetje van het feit dat de film mij liet voelen (of denken?) dat racisten van mij allemaal direct…