De derde film in m’n Alien-marathon afgelopen maandag was helaas ook de minste van de vier, want ik heb behoorlijk wat terug moeten lezen, omdat de film niet genoeg indruk maakte dat ik me alles nog herinner. Lullig voor debuterend regisseur David Fincher dat de productie een gruwelijke zooi was, het script door vele schrijvers aan elkaar geplakt is en dat de studio uiteindelijk bepaalde hoe de finale montage ging worden. Terwijl er best wat gave ideeën in het verhaal aangeraakt worden…

Ook deze keer gaat de film verder waar het vorige deel ophield, maar hier zit volgens mij geen langere periode tussen. We zien in het begin op een bodyscan dat één van de passagiers (de overlevers van Aliens) door een ‘facehugger’ is aangevallen, wat dus betekent dat ze wederom niet ongeschonden zijn weggekomen. Het gedeelte waarin de passagiers verblijven wordt door een brand automatisch afgestoten, en crasht op een voormalige mijn-planeet, die inmiddels wordt bewoond door (ex?)gevangenen van een maximum security gevangenis. Mannen met een dubbel-Y chromosoom, waarvan in die tijd mogelijk nog gedacht werd dat dat extra agressie opleverde (1 op de 1000 jongetjes wordt geboren met zo’n dubbel-Y chromosoom, wat vooral groeispurten en lichte leerproblemen oplevert, niet veel meer…), want het zijn allemaal moordenaars en/of verkrachters. Maar ze hebben zich ‘hervonden’ en leven als soort van apocalyptische born again christians in aardige harmonie samen. Maar ja, dan crasht Ellen Ripley in zee, net uit de kust.

Ripley is de enige overlevende, wat nogal a slap in the face van James Cameron was, die juist een behoorlijk geweldig einde afleverde in Aliens. Mogelijk dat ze geen actrice konden vinden die zes jaar later nog genoeg op Newt uit Aliens leek, of mogelijk is deze film vanaf het begin één grote puinhoop geweest. Er is genoeg te vinden over alle problemen rondom de productie en post-productie, dus ik verwacht dat men na het gigantische succes van deel 2 zich mogelijk wat als een Weyland Industries heeft gedragen: alles voor de commercie (maar zonder ‘hart’)…

Bij het kiezen van genres (zie hieronder) heb ik bij de eerste twee delen ook voor “classic” gekozen, maar dat ik dat hier achterwege zou gaan laten voelde ik tijdens de film al. Want waar die eerste twee delen mij enkele keren heerlijk terechtwezen, omdat ik dacht ‘slimmer’ te zijn dan ’t script, daar werd ik hier nergens echt uitgedaagd, want dit deel lijkt niet meer dan een rechtlijnige commerciële film geworden. Naast Sigourney Weaver komen deze keer Charles – Game of Thrones – Dance, Charles – Jacknife – Dutton en Pete – In the Name of the Father, The Usual Suspects – Postlethwaite voorbij, waarbij vooral Duttons rol veel potentie had, maar dat komt er eigenlijk helemaal niet uit.

Nee, hoe meer ik typ, des te meer ik voel dat ik ‘m af wil zeiken. En dat heb ik nog nooit gehad bij een David Fincher film. Voor Alien³ maakte hij voornamelijk videoclips voor o.a. Madonna, en drie jaar later zou hij natuurlijk keihard doorbreken met Se7en. Ik herinner me nu ook een (niet echt getoonde) seksscène, die net zo verrassend als overbodig was, maar die me op ’n gegeven moment wel wat deed huiveren. Maar de reden voor deze huivering is ook een reden voor de schrijvers geweest om keihard het einde van Terminator 2: Judgment Day te jatten.

IMDb: http://www.imdb.com/title/tt0103644

Deze film is te huur in jouw videotheek, maar ook te koop op zowel DVD en Blu-ray, maar ook in een quadrilogie (de box met alle vier delen die ik zag).
 

7 Comments for this entry

  • John schreef:

    Ik snap ook niet dat alien 3 zo slecht gevonden wordt. Dat was destijds al en nu dus nog steeds. Ik heb 3 altijd juist prachtig gevonden, ondermeer omdat die het aan durfde zo deprimerend en uitzichtloos te zijn. Ik snap dan ook dat (natuurlijk vooral amerikaans) publiek moeite kan hebben met het einde, maar het was wel het einde dat ons destijds al voor het uitbrengen van alien3 voorspeld werd: Het zou ECHT de laatste Alien film worden, en dat was natuurlijk ook heel aannemelijk, gezien het einde. Dat er dan een paar jaar later toch weer harder gedacht wordt aan rinkelende kassa’s i.p.v. het oprecht houden van je trilogy bewijst deel 4. We gaan gewoon clonen. Jippie!

    Natuurlijk is het ook zo dat mensen die nu pas deze films gaan kijken niks voelen van het tijdsbeeld. Ze hoeven niet jaren uit te kijken naar een nieuw deel en hebben niks van de hype meegekregen. Ik heb alle vier de films in hun eigen tijd gezien en nam daardoor vooral de beloftes over deel 3 zeer serieus. Deel vier heb ik altijd een overbodige film gevonden waarin uiteindelijk vooral gepatst werd met moderne computertechnieken. “Kijk! zwemmende aliens in het licht! Jeeeej!”

    Het zal dus ook veel uitmaken hoe je de film als serie beleeft. Op één dag, of uitgesmeerd over 18 jaar…

  • Apart, ik vind 'Alien 3' na het origineel veruit de mooiste. Fincher schept weer de beklemming, subtiliteit en vooral menselijkheid die doet denken aan deel 1. Prachtige dialogen, sfeervolle scenes, beter acteerwerk, meer aandacht voor personage. En niet te vergeten de bijna vlekkeloze visuele flair die Fincher hier al weet neer te zetten. 'Alien 3' grijpt terug naar de psychologische horror; soms bijna filosofisch. Helaas vindt het gote publiek al wat ik noem wellicht niet interessant genoeg, en vallen ze veel meer voor de uitbundige Hollywood charmes van Cameron's 'Aliens'. En die is ook gewoon heel lekker.
    Maar goed… even een beetje 'Alien 3' verdedigen vanuit mijn kant. ;-)

Geef een reactie

Previous Post
«