Toen ik zojuist m’n eerste aantekening na afloop van het zien van deze Spaans-Franse productie teruglas – “sow, deze film verliest ineens z’n onschuld en daarmee duiken we in een psychedelische road trip, maar zonder duidelijke road” – zag ik dat ik het woord “film” nog gebruikte. Terwijl Sirât nogal een broertje dood lijkt te hebben aan enige filmconventie; het is eerder een soort performance–rave-kunstwerk waar iemand ’toevallig’ een camera bij plaatste. Versterkt door ’t…
Dat de productie van deze film zelf een langdurige Don Quixote-achtige strijd opleverde, dat toonde de prachtige documentaire Lost in La Mancha uit 2002 al. Maar zestien jaar later heeft Terry Gilliam z’n magnum opus dan toch eindelijk wél af weten te maken, maar geheel in stijl van deze ‘lastige’ productie kreeg Gilliam ruzie met z’n producent, waardoor hij tot voor kort z’n rechten op de film voor een Parijse rechtbank moest verdedigen (en de uitslag…