Het is natuurlijk altijd gevaarlijk om ’terug te gaan’ naar een tekenfilmserie uit je jeugd. Als fervent kijker van He-Man and the Masters of the Universe (tv) dook ik toentertijd vrij makkelijk in het best uitgemolken verhaal van een jochie dat echt wel specialer is dan de rest. Maar wat ik gisteravond meemaakte bij de 4Dx-versie van Masters of the Universe zal ik niet snel vergeten. Waar ik die continue afleiding van zo’n bewegende stoel…
eerlijke, onafhankelijke en makkelijk leesbare filmrecensies…