Beginners (2010)

14 november 2011

Beginners is een mooie kleine maar zeer herinneringswaardige en behoorlijk autobiografische film van Mike Mills die iets aparts weet te bewerkstelligen: de film liet me zo’n ontzettend fijne maar vervaarlijke ‘filmverliefdheid’ voelen, terwijl de relatie die getoond wordt helemaal niet ‘perfect’ was. Als in: ik schrijf wel eens over ’t gevaar van te hard geloven in een verliefdheid die je alleen in films ziet, wat daardoor een obstakel kan zijn/worden in ‘echte’ relaties. Maar hier laat Mills subtiel zien hoe zo’n ‘echte’ relatie tussen niet-perfecte mensen toch ook dat fijne gevoel op kan roepen.
En dan heb ik het nog eens niet over Olivers vader Hal (Christopher Plummer) die hem na de dood van z’n moeder niet alleen vertelt dat ie homoseksueel maar ook ongeneeslijk ziek is, dat Hals hond (een Jack Russell) via de ondertiteling kan communiceren met Oliver, en dat Mélanie Laurent ongelooflijk fijn is…

Inderdaad: de film bevat nogal veel elementen, en in de handen van een minder getalenteerde regisseur zou deze film uit ongeveer veertien bochten hebben kunnen vliegen. Mills verraste een jaar of zes geleden al met Thumbsucker (over een 17-jarige jongen die nog altijd op z’n duim zuigt), en maakte in de jaren 90 diverse muziekvideo’s. Opmerkelijk is ook dat hij twee jaar geleden met Miranda July getrouwd is, die je mogelijk kent als regisseuse van aparte films als Me and You and Everyone We Know en recentelijker The Future. En doordat ze beiden zulke persoonlijke films maken lijken ze ook gewoon erg goed bij elkaar te passen. Alhoewel Mills’ films wel wat toegankelijker zijn dan die van z’n vrouw…

Okay, kort even het chronologische verhaal (in de film wordt het zeer geslaagd door elkaar heen geknipt): Hal trouwt in 1955 met Georgia, ook al weet hij dan al dat hij homoseksueel is. In de jaren 50 was dat echter nogal gevaarlijk (geweldig ook dat het belang van Allen Ginsbergs Howl wordt getoond), en Hal besloot om voor de veilige weg te kiezen. Uit dat huwelijk komt Oliver voort, en hij groeit dus op met ouders die wel van elkaar houden, maar die eigenlijk een verstandshuwelijk hebben. Als Georgia overlijdt duurt het ongeveer zes maanden voordat Hal aan Oliver vertelt van z’n homoseksualiteit, en hij besluit er meteen flink op los te gaan feesten. Niet veel later krijgt hij in Goran – E.R. – Visnjic een veel jongere vriend, en het is opmerkelijk en mooi te zien hoe ook Oliver kan genieten van ’t feit dat z’n vader nu ineens wel echt leeft. Mogelijk komt dat echter ook doordat bij Hal kanker is geconstateerd, iets wat hij overigens geheim wil houden voor al z’n nieuwe vrienden. Als ook Hal overlijdt erft Oliver Arthur, Hals hondje. En dan ontmoet hij Anna, een Franse actrice die van hotelkamer naar hotelkamer zwerft…

Kijk, door ’t verhaal zo te vertellen weet je het hele verhaal, maar heb ik nog niets verteld over hoe mooi Mills drie verhaallijnen door elkaar heeft weten te weven, die op een vrij perfecte manier uiteindelijk bij elkaar komen. Mills toont dus zeker ook z’n klasse als scenarist, want hij heeft de structuur van de film zeer nauwgezet kloppend gemaakt. Natuurlijk is het autobiografische aan het verhaal hier de grootste reden voor, maar het is fijn om een film te zien waar gewoon ruim voldoende aandacht is besteed aan het schrijven.

Voordat ik je verwachtingen torenhoog maak wel even een kanttekening: Beginners is ook een erg rustige film waarin je jezelf moet willen ‘onderdompelen’. Er zullen genoeg mensen zijn die deze film niet trekken. Ik zat er gisteravond echter heerlijk in, en kon na afloop dan ook niet anders dan hard glimlachen. Niet dat het een feelgood-film is, want zoals je hierboven kunt lezen gebeuren er genoeg dramatische dingen, maar naast behoorlijk wat herkenning was ik ook erg onder de indruk van Laurent, die je kent als Shosanna uit Inglourious Basterds. En ook Ewan McGregor balanceert mooi tussen behoorlijk droevig en voorzichtig vrolijk, tussen verbaasd vanwege z’n vaders coming out tot liefdevol trots dat z’n pa alsnog het geluk heeft weten te vinden.
De meeste acteercredits gaan echter naar Christopher Plummer, die misschien wel weer eens genomineerd zou kunnen gaan worden voor deze bijrol. Of wordt het tijd voor een lifetime achievement award?

IMDb: http://www.imdb.com/title/tt1532503

Reageer met je Facebook-account

2 Comments for this entry

  • John schreef:

    Ik dompelde onder of ik nu wilde of niet. Prachtig hoe dit verhaaltje verteld wordt en hoe de tijdslijnen perfect langs elkaar lopen. De verliefdheid tussen Oliver en Anna is gruwelijk voelbaar, zelfs in de eerste scenes waarin Anna geen woorden gebruikt. Knap!

  • Yes, deze film is echt magistraal. Hij heeft me zelfs geïnspireerd mbt tot mijn volgende film; in de zin van een idee van me nog meer geprikkeld. Erg geraakt en onder de indruk van Mélanie Laurent als actrice, en ook McGregor is fantastisch. En inderdaad, Christopher Plummer steelt wederom de show – dat doet hij nogal vaak. Echt een top-acteur die naar mijn mening niet genoeg credits krijgt, in het algemeen. Ik vond hem al geweldig ten tijde van 'Dreamscape' ('84) en 'Dragnet' ('87). Een van de weinige acteurs die ik scènes heb zien stelen van Pacino en Nicholson.
    Naast de algehele structuur is ook puur de montage geweldig en scherp. De film is absoluut beïnvloed door de betere Woody Allen films – inclusief de ongesproken subtitles – maar op een juiste en doeltreffende manier. Mooi werk! Mike Mills telt vanaf nu écht mee.

    -Fabe

Geef een reactie