Zo, kom maar op met die Oscarnominaties..!
Boy o boy, wat een film was dit… Precious: Based on the Novel Push by Sapphire (inderdaad, vanaf nu gewoon Precious) is een film over misbruik, huiselijk geweld, verkrachting, en nog veel meer gruwelijkheden. En het knappe aan de film is dat de film toch nergens sentimenteel wordt (op mogelijk één scène na dan). En wat een acteerwerk. Vooral van hoofdrolspeelster Gabourey Sidibe en haar moeder (en stand up comedienne) Mo’Nique, maar ook (ja, dit ga je goed lezen) van Mariah Carey…

Een paar weken geleden was ik jaloers op een vriendin die deze film in de Kriterion-sneak in A’dam zag. Wij hadden toen Whatever Works (van Woody), die zeker ook gaaf was. Gelukkig was Pathé Eindhoven ook zo wijs om Precious hier in de sneak te gooien, en ondanks het heftige en gruwelijk-non-mainstream gehalte van deze film was toch vrijwel het hele sneak-publiek mogelijk net zo onder de indruk als ik…

Precious is een nogal dikke meid. Ze is 16, schijnt ongemerkt door highschool te wandelen en fantaseert stilletjes over een mooier leven met één van haar leraren. Maar dat is wat ze vooral doet: fantaseren om haar eigen leven te ontvluchten. Want op school wordt ze gepest, maar thuis is het nog veel erger. Haar moeder – verslagen door ’t leven – reageert alles op haar dochter af, en dat gaat echt door merg en been. Niet vaak zag ik zo’n grof mentaal (en fysiek) misbruik als in deze film. Want wat voor trauma krijg je als je verkracht wordt door je vader, en dat dan je moeder kwaad wordt op jou, omdat je haar man hebt “afgepakt”…?
Dat de film echter nergens een vingertje opsteekt en moralistisch wordt, dat is de grootste kracht van de film. Naast het eerdergenoemde acteerwerk natuurlijk. De film kruipt onder je huid, juist doordat er nergens “groot” gedaan wordt. Ook Mariah Carey laat hier zien dat ze echt wel meer kan dan hard zingen. Compleet make-up- en ego-loos speelt ze hier een ‘social worker’ die compleet overdonderd wordt door het verhaal van Precious… En naast Carey zien we in Lenny Kravitz nog een grote ster in een bijrol, maar ook hem kon ik nergens betrappen op slecht acteren. En het knappe van regisseur Lee Daniels is juist dat hij in deze popsterren meer zag, en ook alleen dát eruit haalt…

Lee Daniels produceerde eerder Monster’s Ball, waar Halle Berry tot zo’n grote hoogte steeg dat ze een Oscar won. Nu regisseert hij voor een tweede keer, en hij levert echt één van de mooiere films van het jaar af, wow…

IMDb: http://www.imdb.com/title/tt0929632

Reageer met je Facebook-account

Geef een reactie

Previous Post
«
Next Post
»