Alsof de goden ermee speelden, noteerde ik – direct na afloop van het zien van deze emotioneel echt prachtige film – de woorden waarmee de vandaag overleden Isiah Whitlock Jr. voor altijd geassocieerd zal worden: “Holy shiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiittttttt!“. Gevolgd door “…wat een enorm aantal rake scenes zeg: zoveel intens gevoelige gezinsdynamiek van top level, waardoor alle karakters ineens mensen zijn die je het beste wenst, maar die duidelijk ook nog iets van ‘lering’ nodig hebben…” En…
Fijn om een film te zien waarbij je direct voelt dat de makers respect voor jou als kijker hebben, doordat ze je intellect erkennen en niet alle informatie spoon feeden. De manier waarop het verhaal zich ontspint zal sommigen misschien wat verwarren, maar uiteindelijk blijkt alles erg fijn in elkaar te zitten. Mede daarom is het einde van de film ook wat jammer en hadden de makers misschien ook beter één tijdlijn kunnen uitwerken, want nu…